اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٩١ - فصل دوم ويژگى هاى جامع ايشان
٣٨٥. امام على عليه السلام- هنگامى كه از امام على عليه السلام در باره اوصاف قريش پرسيدند-: امّا بنى مخزوم، گل خوشبوى قريش اند. همصحبتى با مردانشان و زناشويى با زنانشان را دوست داريم. امّا بنى عبد شمس، دورانديشترينِ قريش اند و در حمايت و نگهدارى آنچه پشت سرشان دارند، استوارترند. و امّا ما در آنچه را كه در دستمان است، بخشندهتريم و به جان دادن هنگام مرگ، سخاوتمندتريم و ايشان (بنى عبد شمس) بيشترند و فريبندهتر و زشتروتر و ما فصيحتر و نيكخواهتر و خوشروتريم.
٣٨٦. امام على عليه السلام- در سخنانى كه در باره فضايل اهل بيت عليهم السلام بيان نمود-: [آياتِ مدح و] منقبت قرآن، در باره ايشان نازل شده و آنان گنجهاى خداوند بخشنده اند. اگر به گفتارْ لب بگشايند، راست مىگويند و اگر خاموش باشند، ديگرى بر آنان پيشى نمىگيرد.
٣٨٧. امام على عليه السلام: سوگند به خدا، رساندن پيغامها و وفا به وعدهها و همه معانى را ياد گرفتم. ابواب علم و معرفت و راه روشن، در نزد ما اهل بيت است.
٣٨٨. امام على عليه السلام: آن هنگام كه در تاريكى [گمراهى و نادانى] بوديد، به وسيله ما به راه راست قدم نهاديد و بر كوهان بلندى سوار شديد، و به واسطه ما از تيرگى [شب]، داخل روشنايى [صبح] گشتيد. كر باد گوشى كه از فرياد راهنما، پند نگرفته است! چگونه گوشى كه از صداى رسا سنگين و كر گشته، صداى آهسته را مىشنود؟ و [چگونه] دلى كه از خوف خدا مضطرب و نگران است، مطمئن باشد؟
٣٨٩. امام على عليه السلام: آگاه باشيد! ما اهل بيت، درهاى حكمت و پرتو تاريكىها و نور امّتهاييم.