اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٣ - فصل سوم نهى از نشناختن امامان
١٨٧. امام صادق عليه السلام: هر كس يك شب را بدون شناخت امامش بگذراند [و در آن شب از دنيا برود]، به مرگ جاهلى در گذشته است.
١٨٨. الاختصاص- به نقل از ابو جارود-: امام صادق عليه السلام فرمود: «هر كس در حالى از دنيا برود كه امام زنده آشكارى نداشته باشد، به مرگ جاهلى در گذشته است».
من گفتم: قربانت گردم! امام زنده؟!
فرمود: «امام زنده».
١٨٩. أعلام الدين- به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «هر كس بميرد و بيعت امامى به گردنش نباشد، به مرگ جاهلى مرده است، و مردم، معذور نيستند، تا آن كه امام خود را بشناسند. پس هر كس در حالى از دنيا برود كه آشنا [و معتقد] به امامت باشد، پيش و پس افتادن اين امر (ظهور و قيام قائم عليه السلام)، به او زيانى نمىرساند و همانند كسى است كه با قائم عليه السلام، در خيمه [فرماندهى] او باشد».
ايشان سپس لَختى درنگ كرد و آن گاه فرمود: «نه؛ بلكه همانند كسى است كه در ركاب او بجنگد».
باز فرمود: «نه؛ بلكه- به خدا سوگند- همانند كسى است كه در ركاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شهيد شود».
١٩٠. الكافى- به نقل از فُضَيل بن يسار-: روزى امام صادق عليه السلام براى ما سخن آغاز كرد و فرمود:
«پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، مردنش مردنى جاهلى است».
من گفتم: اين را پيامبر خدا فرموده است؟
فرمود: «آرى- به خدا سوگند- او فرموده است».
گفتم: پس هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، مرگش مرگ جاهلى است؟
فرمود: «آرى».
١٩١. ثواب الأعمال- به نقل از عيسى بن سَرى-: به امام صادق عليه السلام گفتم: آيا پيامبر خدا فرموده است كه: «هر كس بميرد و امامش را نشناسد، به مرگ جاهلى مرده است»؟
امام صادق عليه السلام فرمود: «بيش از هر زمان، هنگامى به شناخت او نياز پيدا مىكند كه جانش به اين جا برسد» و با دست خود به سينهاش اشاره كرد [و افزود:] «در آن