اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٣٧ - فصل يكم بشارت ها در باره دولت اهل بيت (عليهم السلام)
محمّد بن على! هميشه يك نفر از شما خاندان، ميان مسلمانان اختلاف انداخته و آنها را به سوى خود دعوت كرده و از روى بىخردى و نادانى، خود را امام دانسته است.
هشام تا جايى كه توانست، امام عليه السلام را توبيخ و نكوهش كرد و چون خاموش شد، حاضران، يكى پس از ديگرى تا آخرين نفر به توبيخ و نكوهش ايشان پرداختند.
وقتى همه آنها ساكت شدند، امام عليه السلام برخاست و فرمود: «اى مردم! بهكجا مىرويد و مىخواهند شما را به كجا ببرند؟! به وسيله ما (خانواده) بود كه خداوند، پيشينيان شما را هدايت كرد و [كار هدايتِ] آيندگانِ شما نيز به وسيله ما انجام مىپذيرد. اگر شما را سلطنتى زودگذر است، در آينده ما را سلطنتى خواهد بود و پس از حكومت ما حكومتى نخواهد بود؛ زيرا عاقبت كار، از آنِ ماست و خداى عز و جل مىفرمايد: «و عاقبت، از آنِ پرهيزگاران است».
١٢٦٢. امام باقر عليه السلام: براى بنى اميّه، سلطنتى است كه مردم نمىتوانند مانع آن شوند و براى اهل حق، دولتى است كه چون [زمانش] فرا رسد، خداوند، آن را به هر يك از ما اهل بيت كه بخواهد، مىسپارد. پس هر يك از شما آن دولت را درك كند، نزد ما مقامى والا خواهد داشت و هر كه پيش از آن، خداوند، جانش را بستاند، اجرش با خدا خواهد بود.
١٢٦٣. امام باقر عليه السلام- در باره آيه: «و بگو: حق آمد و باطل نابود شد»-: هر گاه قائم عليه السلام قيام كند، دولت باطل از بين مىرود.
١٢٦٤. امام صادق عليه السلام: ما را ايّام و دولتى است كه هر زمان، خداوند بخواهد، آن را خواهد آورد.