موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٣ - فصل در بيان آنكه طول امل موجب نسيان آخرت است

يا اخلاق فاسده، طور ديگر از حق محجوب شوند. و اهل معاصى كبيره و صغيره و موبقات و مهلكات، به حسب درجات آن، به نوعى از سبيل حق بازمانند. و اهل متابعت هواى نفس در مشتهيات نفسانيه مباحه و صرف همت و كثرت اشتغال به آن، نوع ديگر از راه حقيقت بازمانند. و اهل مناسك و اطاعات صوريه براى تعمير عالم آخرت و اداره مشتهيات نفسانيه و رسيدن به درجات يا خوف از عذاب و رهايى از دركات، به‌طورى ديگر محجوب از حق و سبيل آن مانند. و اصحاب تهذيب نفس و ارتياض آن براى ظهور قدرت نفس و رسيدن به جنت صفات، به نوعى محجوب از حق و از لقاء آن هستند. و اهل معارف و سلوك و جذبات و مقامات عارفين، كه نظرى جز لقاء حق و وصول به مقام قرب ندارند، نيز نوعى ديگر محجوب از حق و از تجليات خاص محروم‌اند چون در آنها نيز تلوينْ باقى و از خودى آثارى هست. پس از اين، مراتب ديگرى است كه ذكر آن مناسب مقام نيست.

پس، هر يك از اهل مراتب مذكوره بايد تفتيش حال خود كنند و خود را از هواهاى نفسانيه پاك و پاكيزه كنند تا از سبيل حق باز نمانند و از راه سلوك حقيقت گمراه نگردند، و ابواب رحمت و عواطف، در هر مقامى‌هستند، به روى آنها مفتوح گردد. وَاللَّه وَلِىُّ الهِدايَةِ وَالتَوْفيق.

مقام دوم در بيان ذمّ طول امل است‌

و در آن دو فصل است:

فصل: در بيان آن‌كه طول امل موجب نسيان آخرت است‌

بدان‌كه اوّل منزل از منازل انسانيت منزل يقظه و بيدارى است؛ چنانچه مشايخ اهل سلوك در منازل سالكان بيان فرموده‌اند [١]. و از براى اين منزل، چنانچه شيخِ عظيم‌

[١] منازل السائرين، ص ٣٥، قسم البدايات، باب اليقظة؛ شرح منازل السائرين، كاشانى، ص ٣٤.