موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥١ - تتميم كلام شهيد ثانى رحمه اللَّه

عليه كوزر من اغتاب» [١].

علّامه علماى متأخرين، محقق جليل و جامع فضيلت علم و عمل، شيخ انصارى- رضوان اللَّه تعالى عليه- مى‌فرمايد:

«ظاهر اين است كه اين ردّ غير از نهى از غيبت است. و مراد به آن يارى كردن از غايب است به آن چيزى كه مناسب غيبت است: پس اگر عيب دنيوى باشد، به اين‌طور يارى كند او را كه عيبْ آن است كه خداى تعالى عيب شمرده، مثل معاصى كه بالاتر آن همين غيبت تو است از برادرت به چيزى كه خداى تعالى عيب نكرده او را. و اگر عيب دينى باشد، توجيه كند او را به چيزى كه از معصيت خارج شود. و اگر قابل توجيه نيست، يارى كند از او به اين‌كه مؤمن گاهى مبتلا مى‌شود به معصيت، پس سزاوار چنين است كه استغفار شود براى او، نه تعيير شود از او؛ و شايد تعيير تو او را بزرگ‌تر باشد پيش خداى تعالى از معصيت او» [٢]. انتهى كلامه و رفع مقامه.

و گاه مى‌شود كه مستمع علاوه بر آن كه ردّ غيبت كه واجب است نمى‌كند، مغتاب را به غيبت وادار مى‌كند، يا به شركت با او و هم‌نفس شدن و عَجَب‌هاى بى‌موقع پى در پى گفتن؛ يا اگر از اهل صلاح به شمار آيد، به واسطه ذكرى يا استغفارى يا چيزهاى ديگرى كه وسايل شيطانى است، مغتاب را به غيبت وادار كند. و تواند بود كه حديث شريف كه وزر او را هفتاد مرتبه مثل وزر مغتاب قرار داده بود، اشاره به چنين اشخاصى باشد. نَعُوذُ بِاللَّه مِنْهُ.

تتميم كلام شهيد ثانى رحمه اللَّه‌

شيخ بزرگوار و محقق عالى مقدار، شهيد سعيد- رضوان اللَّه عليه- را كلامى است كه ما تتميم مى‌كنيم اين مقام را به ترجمه آن كلام شريف. فرمايد:

[١] ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص ٣٣٥، «باب يجمع عقوبات الأعمال»؛ وسائل الشيعة، ج ١٢، ص ٢٩٢، «كتاب الحجّ»، «أبواب أحكام العشرة»، باب ١٥٦، حديث ٥.

[٢] المكاسب، ضمن تراث الشيخ الأعظم، ج ١، ص ٣٦٢.