موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٧٤ - فصل در فضيلت مسواك است

را كه بُراق وصول به كمالات است مى‌ميراند و آتش عشق را كه رفرف معراج روحانى كمالى است خاموش مى‌كند؛ پس انسان را از طلب باز مى‌دارد. به عكس، اگر انسان به مقامات معنويه و معارج عرفانيه عقيدت خالص كند و ايمان آورد، چه بسا شود كه اين خود به آتش عشق فطرى، كه در زير خاك و خاكستر هواهاى نفسانيه خمود شده، كمك و مدد كند و نور اشتياق را در اعماق قلب روشن كند، و كم كم به طلب برخيزد و به مجاهده قيام كند تا مشمول هدايت حق و دستگيرى آن ذات مقدس شود.

وَالْحَمْدُللَّه.

فصل در فضيلت مسواك است‌

بدان‌كه مسواك نمودن، كه در اين حديث شريفْ جناب رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- وصيت به آن فرمودند، يكى از آداب مستحبه شرعيه است مطلقاً [١]، و در مواقع خاصه مؤكَّد است؛ مثل قبل از وضو و نماز، و در وقت قرائت قرآن، و وقت سحر، و وقت برخاستن از خواب. و در اخبار شريفه سفارش بليغ و تأكيد تامّ درباره آن شده است، و از براى آن خواص و آثار بسيار ذكر شده است؛ و ما به ذكر بعضى از آن اين اوراق را متبرك مى‌كنيم.

كافى بِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قَالَ: «

في السواك اثنتا عشرة خصلة: هو من السنة، ومطهرة للفم، ومجلاة للبصر، ويرضي الرب، ويذهب بالبلغم، ويزيد في الحفظ، و يبيض الأسنان، ويضاعف الحسنات، ويذهب بالحفر، ويشد اللثة، ويشهي الطعام، وتفرح به الملائكة» [٢].

فرمود: «در مسواك دوازده خصلت است: از سنت رسول خداست؛ (چنانچه در

[١] وسائل الشيعة، ج ٢، ص ٥، «كتاب الطهارة»، «أبواب السواك»، باب ١؛ الحدائق الناضرة، ج ٢، ص ١٥٤؛ مصابيح الظّلام، ج ٣، ص ٤٤٩.

[٢] الكافي، ج ٦، ص ٤٩٥- ٤٩٦، «كتاب الزيّ و التجمّل»، «باب السواك»، حديث ٦؛ وسائل الشيعة، ج ٢، ص ٨، «كتاب الطهارة»، «أبواب السواك»، باب ١، حديث ١٢.