موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٥٦ - فصل در بيان قرب فرائض و نوافل و نتيجه آن به حسب طريقه اهل ذوق و سلوك

پس خداى تعالى گاهى مؤمنين را به فقر مبتلا مى‌كند و آنها را اصلاح مى‌كند و قلوب آنها را از دنيا منصرف مى‌فرمايد و دل‌دارى از آنها مى‌نمايد؛ و گاهى به غنا و ثروت مبتلا مى‌كند و در عين حال كه انسان گمان مى‌كند در عيش و نوش دنيا و سور و سرور هستند آنها در فشار و زحمت و ابتلا و مصيبت گرفتارند. و در عين حال منافات ندارد كه فضل فقراى مسلمين پيش حق تعالى نيز بيشتر باشد؛ چنانچه از روايات معلوم شود [١]. و ما شمّه‌اى از اين باب را در ذيل يكى از احاديث سابقه شرح داديم‌ [٢].

فصل در بيان قرب فرائض و نوافل و نتيجه آن به حسب طريقه اهل ذوق و سلوك‌

بدان‌كه از براى سالك الى اللَّه و مهاجر از بيت مُظلمه نفس به سوى كعبه حقيقى يك سفر روحانى و سلوك عرفانى است كه مبدأ آن مسافتْ بيت نفس و أَنانيّت است، و منازل آن، مراتب تعينات آفاقى و انفسى و مُلكى و ملكوتى است كه از آنها به حجب نورانيه و ظلمانيه تعبير شده: «

إن لله سبعين ألف حجاب من نور و ظلمة» [٣]

. يعنى انوار وجود و ظلمات تعين؛ يا انوار ملكوت و ظلمات مُلك؛ يا ادناس ظلمانيه تعلقات نفسانيه و انوار طاهره تعلقات قلبيه. و از اين هفتاد هزار حجب نوريه و ظلمانيه گاهى به طريق جمع تعبير به هفت حجاب شده؛ چنانچه در خصوص تكبيرات افتتاحيه از ائمه اطهار وارد است كه در خرق هر حجابى تكبيرى فرموده‌ [٤]. و در موضوع سجده به تربت‌

[١] ر. ك: الكافي، ج ٢، ص ٢٦٠، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب فضل فقراء المسلمين»؛ بحار الأنوار، ج ٦٩، ص ١، «باب فضل الفقر و الفقراء.»

[٢] ر. ك: صفحه ٢٦٦.

[٣] «خدا را هفتاد هزار حجاب نورانى و ظلمانى هست». (بحار الأنوار، ج ٥٥، ص ٤٥، «كتاب السماءوالعالم»، باب ٥، حديث ١٣)

[٤] ر. ك: صفحه ٥٧٢.