موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٥٦ - در بيان صلاة وسطى

در بيان صلاة وسطى‌

و اما نماز «زوال» كه مورد سفارش رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- است، مراد از آن نوافل نماز ظهر است؛ چنانچه در روايات ديگر تصريح به آن شده‌ [١]. و اهتمام به خصوص اين نوافل يا براى آن است كه در خود آنها خصوصيت و اهمّيتى است؛ و يا براى آن‌كه از متعلقات صلاة وُسطى‌ هستند و موجب اتمام و قبول آن مى‌باشند.

و شايد كه در اين حديث مراد خود نماز ظهر باشد، كه آن نماز وسطى است، به اعتبار آن‌كه در وسط نمازهاى يوميه واقع است، و حق تعالى امر به حفظ آن و قيام به آن بالخصوص نموده در آيه شريفه‌ حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى‌ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ‌ [٢]. و مشهور بين فقها [٣]- رضوان اللَّه عليهم- و اظهر آن است كه صلاة وُسطى همان صلاة ظهر است؛ و مزيد اختصاص در بين نمازها دارد، و اوّل نمازى است كه حق تعالى بر آدم ابو البشر- على نبينا و آله و عليه الصلاة و السلام- فرو فرستاده توسط جبرئيل عليه السلام.

و ظاهر آن است كه سفارش جناب رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- به اين‌كه «

عليك بصلاة الزوال‌

» براى حفظ حدود و نوافل و وقت آن است، نه براى اصل اتيان فقط؛ چنانچه از امر به محافظه صلوات، و خصوصاً حفظ نماز ظهر، نيز چنين استفاده شود.

چنانچه در اخبار اهل بيت عصمت- عليهم السلام- سفارش در باره حفظ اوقات صلوات و اتيان آنها را در اوقات فضيلتِ آنها بسيار وارد است‌ [٤]. بلكه گاهى شود كه تأخير آنها از اوقات فضيلت بدون عذر موجب تضييع و باعث تهاون شود؛ خصوصاً اگر مداومت بر آن انسان بكند.

[١] وسائل الشيعة، ج ٤، ص ٥٣، «كتاب الصلاة»، «أبواب أعداد الفرائض»، باب ١٣، حديث ٢١، وص ٥٩، باب ١٤، حديث ١)

[٢] «نمازها و نماز ميانه را نگاه داريد و با فروتنى براى خدا به‌پا خيزيد». (البقرة (٢): ٢٣٨)

[٣] مختلف الشيعة، ج ٢، ص ٦١، مسأله ١٦؛ جواهر الكلام، ج ٧، ص ١٣؛ العروة الوثقى، ج ١، ص ٥١٦.

[٤] ر. ك: وسائل الشيعة، ج ٤، ص ١٠٧، «كتاب الصلاة»، «أبواب المواقيت»، باب ١، و ص ١١٨، باب ٣.