موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٥ - نكته مراد از ايكال امر به سوى عبد

نكته: مراد از ايكال امر به سوى عبد

] و ببايد دانست كه مقصود از اين ايكال امر به سوى عبد، نه تفويض به سوى او است؛ زيرا كه اين در مشرب عرفان و مسلك برهان و مذهب حق امرى است ممتنع و باطل. هيچ موجودى از تصرف حق و حيطه تصرف و قدرت آن ذات مقدس خارج نشود و امرش به خودش در تصرف امور موكول نگردد؛ لكن چون بنده منصرف از حق و متوجه به اشتغال به دنيا شد، طبيعت در او حكم‌فرما شود و انانيّت در او غالب آيد و وجهه خودبينى و خودخواهى و خودپرستى در او كارگر شود؛ و از اين معنا تعبير به ايكال امر به عبد شود. و اما بنده‌اى كه وجهه قلبش بسوى حق و ملكوت اعلى است و قلبش را سراسر نور حق فرو گرفته، ناچار تصرفاتش حقّانى، بلكه در بعض مراحل وجودش حقّانى شود؛ چنانچه در حديث شريف كافى كه شمّه‌اى از قرب نوافل را بيان فرموده اشاره به بعضى از اين مقامات فرموده؛ [١] وَاللَّه الْعالِمُ.

[١] ر. ك: صفحه ٤٩٣.