كجاست كه علىّ بن ابى‌طالب- عليه السلام- را بدان مقام بلند رسانيد. و از اين حديث معلوم شود كه رسول خدا اين دو صفت را از هر چيز بيشتر دوست مى‌داشتند كه در بين تمام صفات كماليه مولى- عليه السلام- اين دو او را مقرّب كرده است و بدان مقام ارجمند رسانده است. و جناب صادق- عليه السلام- نيز در بين تمام افعال و اوصاف اين دو امر را كه در نظر مباركشان خيلى اهميت داشته به ابن ابى يعفور، كه مخلص و جان‌نثار آن بزرگوار بوده، پيغام داده و سفارش فرموده به ملازمت آنها.

وَبِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ- عليه السلام- قَالَ: قَالَ أَبُو ذَرٍّ [رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ‌] سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ- صلّى اللَّه عليه وآله- يَقُولُ: «

حافتا الصراط يوم القيامة الرحم و الأمانة؛ فإذا مر الوصول للرحم المؤدي للأمانة، نفذ إلى الجنة؛ وإذا مر الخائن للأمانة القطوع للرحم، لم ينفعه معهما عمل و تكفأ به الصراط في النار» [١].

«ابوذر- عليه الرحمة- گويد: شنيدم رسول خدا- صلّى اللَّه عليه و آله- مى‌فرمود:

" رَحِم و امانت در روز قيامت در دو جانب صراط هستند؛ پس وقتى بگذرد وصل‌كننده رحم و ادا كننده امانت، عبور نمايد به سوى بهشت. و وقتى بگذرد خيانت‌كننده امانت و قطع‌كننده رحم، نفع نرساند به او با اينها عملى و او را صراط برگرداند در آتش"». پس معلوم شد كه صورت رَحِم و امانت در آن عالم در دو جانب صراط ايستاده‌اند و اعانت كنند كسانى را كه صله رحم و اداى امانت كردند؛ و با ترك آنها هيچ عملى فايدت نكند و او را به جهنم افكند.

وبِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قَالَ: «

قال أمير المؤمنين عليه السلام: أدوا الأمانة و لو إلى قاتل ولد الأنبياء» [٢]

. «فرمود حضرت امير المؤمنين عليه السلام: بدهيد امانت را اگر چه به كشنده پسرهاى پيغمبران».

وَبِإسْنادِهِ عَنْ أَبي عَبْدِاللَّه- عليه السلام- فِي وَصيَّتِهِ لَهُ: «

اعلم أن ضارب علي- عليه‌

[١] الكافي، ج ٢، ص ١٥٢، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب صلة الرحم»، حديث ١١؛ وسائل الشيعة، ج ١٩، ص ٦٨، «كتاب الوديعة»، باب ١، حديث ٤.

[٢] الكافي، ج ٥، ص ١٣٣، «كتاب المعيشة»، «باب أداء الأمانة»، حديث ٣؛ وسائل الشيعة، ج ١٩، ص ٧٣، «كتاب الوديعة»، باب ٢، حديث ٦.