موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٩ - فصل در مفاسد كبر است

مى‌شود؟ زيرا كه امور آخرتى با دنيا فرق‌ها دارد. ذلت در آخرت غير از ذلت در دنياست؛ چنانچه نعمت‌ها و عذاب‌هاى آن‌جا مناسبت با اين‌جا ندارد: نعمتش فوق تصور ماست؛ عذابش خارج از حوصله ماست؛ كرامتش بالاتر از آنچه هست كه ما خيال مى‌كنيم. ذلت و خواريش غير از اين ذلت و خوارى‌هايى است كه ما گمان مى‌كنيم.

و عاقبت كار متكبر هم جهنم است. در حديث است كه‌

«الكبر مطايا النار» [١]

كسى كه مركب كبر سوار است او را به آتش مى‌برد، و روى بهشت را نخواهد ديد تا در او از اين صفت اثرى باشد.

چنانچه از رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- نقل است كه فرمود:

«لن يدخل الجنة من في قلبه مثقال حبة من خردل من كبر» [٢]

. و جناب امام باقر و امام صادق- عليهما السلام- نيز قريب به همين را فرموده‌اند [٣].

و در حديث شريف كافى است كه حضرت باقر- عليه السلام- فرمودند:

«العز رداء الله و الكبر إزاره؛ فمن تناول شيئا منه أكبه الله في جهنم» [٤]

. حاصل معنا آن‌كه «عزت و كبريا از خداست. كسى كه چيزى از او را داشته باشد، خداى تعالى او را به روى در جهنم افكند». آن هم چه جهنمى براى متكبرين تهيه شده است [كه‌] غير از جهنم ساير مردم است. بس است، حديث كمرشكنى كه سابقاً ترجمه آن را نقل كردم‌ [٥]، اين‌جا كه محل اوست نقل مى‌كنم:

[١] عقاب الأعمال، ص ٢٦٥، حديث ٦؛ وسائل الشيعة، ج ١٥، ص ٣٧٨، «كتاب الجهاد»، «أبواب جهادالنفس»، باب ٥٨، حديث ١٤.

[٢] «فرمود: كسى كه در دلش به اندازه دانه خردلى كبر و خودخواهى باشد، هرگز داخل بهشت نمى‌شود». (معاني الأخبار، ص ٢٤١، حديث ١؛ وسائل‌الشيعة، ج ١٦، ص ٧، «كتاب الجهاد»، «أبواب جهاد النفس»، باب ٦٠، حديث ٦)

[٣] معاني الأخبار، ص ٢٤١، حديث ٢؛ وسائل الشيعة، ج ١٦، ص ٨، «كتاب الجهاد»، «أبواب جهاد النفس»، باب ٦٠، حديث ٧.

[٤] الكافي، ج ٢، ص ٣٠٩، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الكبر»، حديث ٣.

[٥] ر. ك: صفحه ٣١.