موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٣ - مقام اوّل در بيان آنكه اصل وجود مبدأ متعال جلّ و علا از فطريات است

فصل در اشاره اجماليه به احكام فطريات‌

] بدان‌كه مفسرين، از عامه و خاصه، هر يك به حسب طريقه خود طورى بيان كيفيت فطرى بودن دين يا توحيد را كرده‌اند؛ و ما در اين اوراق بر طبق آراء آنها سخن نگوييم؛ بلكه در اين مقام آنچه از محضر شريف شيخ عارف كامل، شاه آبادى- دام ظلّه- كه متفرّد است در اين ميدان، استفاده نمودم بيان مى‌كنم‌ [١]؛ گرچه بعضى از آنها به طريق رمز و اشاره در كتب بعضى از محققين از اهل معارف هست، و بعضى از آن به نظر خود قاصر رسيده است.

پس، بايد دانست كه از فطرت‌هاى الهى يكى فطرت بر اصل وجود مبدأ- تعالى و تقدس- است؛ و ديگر فطرت بر توحيد است؛ و ديگر فطرت بر استجماع آن ذات مقدس است جميع كمالات را؛ و ديگر فطرت بر يوم معاد و روز رستخيز است؛ و ديگر فطرت بر نبوت است؛ و ديگر فطرت بر وجود ملائكه و روحانيين و انزال كتب و اعلام طرق هدايت است؛ كه بعضى از اينها كه ذكر شد از احكام فطرت، و برخى ديگر از لوازم فطرت است. و ايمان به خداى تعالى و ملائكه و كتب و رسل و يوم قيامت، دين قيم محكم مستقيم حق است در تمام دوره زندگانى عايله سلسله بشر. و ما اشاره به بعضى از آنها كه با حديث شريف مناسب است مى‌نماييم، و از حق تعالى توفيق مى‌طلبيم.

مقام اوّل در بيان آن‌كه اصل وجود مبدأ متعال جلّ و علا از فطريات است‌

و آن با تنبّه به يك مقدمه معلوم گردد. و آن اين است كه يكى از فطرت‌هايى كه جميع سلسله بنى‌الانسان مخمّر بر آن هستند و يك نفر در تمام عايله بشر پيدا نشود كه بر

[١] ر. ك: رشحات البحار، كتاب الإنسان و الفطرة؛ شذرات المعارف، ص ١٢٦، شذره ششم.