موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٣ - فصل در نتايج صبر است

راضيا

كنت أم كارها» [١].

«سماعه گفت: فرمود ابوالحسن كاظم- عليه السلام- به من:" چه چيز مانع شد تو را از حج؟" گفت: گفتم:" فدايت شوم، واقع شد بر من قرض بسيارى، و مالم رفته است؛ و قرضى كه لازم شده بزرگ‌تر است از رفتن مالم. اگر نبود مردى از رفقاى ما كه خارج كرد مرا، قدرت نداشتم كه خارج شوم." پس فرمود به من:" اگر صبر كنى، مورد غبطه شوى؛ و اگر صبر نكنى، اجرا مى‌كند خدا تقديراتِ خود را، خشنود باشى يا كراهت داشته باشى"».

پس معلوم شد كه جَزع و بى‌تابى مفيد فايده نيست، بلكه ضررهاى بس هولناك دارد و هلاكت‌هاى بس ايمان‌سوز در دنبال آن است؛ و صبر و بردبارى خود داراى ثواب جزيل و اجر جميل و صور بهيّه و تمثال شريف برزخى است؛ چنانچه در ذيل حديث شريف كه ما به شرح آن پرداختيم فرمايد: «

و كذلك الصبر يعقب خيرا؛ فاصبروا و وطنوا أنفسكم على الصبر توجروا»

. پس صبر را عاقبت خير است در اين عالم، چنانچه از تمثيل به حضرت يوسف- عليه السلام- معلوم مى‌شود، و موجب اجر است در آخرت.

و در حديث شريف كافى سند به ابوحمزه ثُمالى- رحمه اللَّه- رساند. قالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عليه السَّلام: «

من ابتلي من المؤمنين ببلاء فصبر عليه، كان له مثل أجر ألف شهيد» [٢]

. «فرمود: حضرت صادق عليه السلام:" كسى كه مبتلا به بليه‌اى شود و صبر كند، براى او اجر هزار شهيد است"».

و احاديث كثيره در اين باب وارد است كه ما بعضى آنها را در فصل بعد ذكر مى‌كنيم. اما اين‌كه از براى صبر صورت بهيّه برزخيه است، علاوه بر اين‌كه مطابق قسمى از برهان است‌ [٣]، در احاديث شريفه نيز از آن ذكر شده است؛ چنانچه در كافى‌

[١] الكافي، ج ٢، ص ٩٠، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الصبر»، حديث ١٠.

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٩٢، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب الصبر»، حديث ١٧.

[٣] ر. ك: الحكمة المتعالية، ج ٩، ص ٢٢٥ و ٢٩٠.