بعضى ديگر نقل خلاف شده است‌ [١]، گرچه جواز دو غَسله نيز محل تأمل نيست، و شهرت عظيمه‌ [٢] و اخبار كثيره‌ [٣] دلالت بر استحباب آن دارد، ليكن بعيد نيست افضليت يك غَسله، منتها غسله‌اى كه شاداب كند محل را. [وليكن‌] با سه غسله يعنى سه دفعه شستن، به‌طورى كه در هر دفعه موضع غسل را آب فراگيرد، بلااشكال بدعت و حرام و مبطل وضو است اگر به افضل آن مسح كند. و در اخبار اهل بيت- عليهم السلام- وارد است كه غسل سوم بدعت است‌ [٤]، و هر بدعتى در آتش است‌ [٥].

در اين صورت، اين شخص جاهل وسواسى كه بيشتر از ده مرتبه غسل محل وضو را مى‌كند، و در هر مرتبه با دقت آب را به تمام عضو مى‌رساند، بلكه اوّل محل را خوب، تر مى‌كند كه آب جريان تام پيدا مى‌كند و غَسل شرعى حاصل مى‌شود، پس از آن مكرر در مكرر اين عمل را انجام مى‌دهد، با چه ميزان بايد آن را منطبق كرد؟ آيا مطابق كدام حديث يا كدام فتواى فقيه است؟ بيست سال يا بيشتر بدبخت با همچو وضوى باطلى نماز كرده و پاى مردم كمال قدس و طهارت به حساب آورده است! شيطان با او بازى مى‌كند و نفس امّاره بالسوء او را گول مى‌زند، با اين وصف ديگران [را] تخطئه مى‌كند و خود را به صواب مى‌داند.

آيا چيزى كه مخالف نصّ متواتر و اجماع علما است، بايد آن را از شيطان حساب كرد يا از كمال طهارت نفس و تقوا؟

اگر از كمال تقوا و احتياط در دين است، چه شده است كه بسيارى از اين وسواسى‌هاى بى‌جا و جاهل‌هاى متنسك راجع به امورى كه احتياط لازم يا راجح‌

[١] ر. ك: مختلف الشيعة، ج ١، ص ١١٤؛ مفتاح الكرامة، ج ٢، ص ٥١٠؛ جواهر الكلام، ج ٢، ص ٢٦٩.

[٢] ر. ك: مفتاح الكرامة، ج ٢، ص ٥١١؛ الطهارة، ضمن تراث الشيخ الأعظم، ج ٢، ص ٣٣٣.

[٣]. ر. ك: وسائل الشيعة، ج ١، ص ٤٣٦، «كتاب الطهارة»، «أبواب الوضوء»، باب ٣١، حديث ٤، ٥، ١٥، ١٦، ٢٣، ٢٨ و ٢٩، و ص ٤٤٤، باب ٣٢، حديث ٢ و ٣.

[٤] وسائل الشيعة، ج ١، ص ٤٣٦، «كتاب الطهارة»، «أبواب الوضوء»، باب ٣١، حديث ٣.

[٥] الكافي، ج ١، ص ٥٧، «كتاب فضل العلم»، «باب البدع و الرأي و المقائيس»، حديث ١٢، و ج ٨، ص ٨، حديث ١.