موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦ - حديث اوّل جهاد نفس

أَكمل‌ [١]، عَنِ المَوْلى‌ مُحمّد باقر المجلسي‌ [٢]، عَن و الِدِهِ المُحقِّق المَوْلى‌ مُحمّد تقيّ المجلسي‌ [٣]، عَن الشَّيخِ المُحقِّق البَهائي‌ [٤]، عَن و الِدِهِ الشِّيخ حُسين‌ [٥]، عَنِ الشَّيخ زَيْنِ‌

[١] ملا محمد اكمل، پدر محمدباقر بهبهانى، در علم و تقوا معروف و از مشايخ اجازه بوده است.

[٢] ملا محمدباقر بن محمدتقى مجلسى اصفهانى، مشهور به علامه مجلسى (١٠٣٧- ١١١١ ق) از علماى بزرگ شيعه و در علوم مختلف اسلامى به خصوص حديث متبحر بود. اساتيد وى پدرش، و شيخ حر عاملى، و سيد على‌خان شيرازى بوده‌اند؛ و شاگردان بسيارى، از جمله ميرزا عبداللَّه افندى، (مؤلف رياض العلماء)، سيد نعمت‌اللَّه جزايرى، ملاصالح مازندرانى، تربيت كرده است. او در جمع و نشر احاديث اماميه كوششى فراوان به كار برده است و بيش از ٦٠ جلد كتاب به فارسى و عربى دارد. مهمترين اثر او بحار الأنوار است. از آثار اوست: مرآة العقول در شرح كافى، حيوة القلوب، زاد المعاد، حق اليقين، جلاء العيون، حلية المتقين و الأربعون حديثاً.

[٣] ملا محمدتقى بن مقصود على اصفهانى، مشهور به مجلسى اوّل (١٠٧٠ ق) فقيه، محدث، رجالى ومردى عابد و زاهد بوده است. و در نشر احاديث شيعه سهمى بسزا دارد. و از شاگردان شيخ بهايى و ملا عبداللَّه شوشترى است. آثار او فراوان است كه مشهورترينش عبارت‌اند از: شرح زيارت جامعه، روضةالمتقين في شرح من لا يحضره الفقيه، إحياء الأحاديث در شرح تهذيب الأحكام شيخ طوسى، أربعون حديثاً و حاشيه صحيفه سجاديه.

[٤] شيخ بهاءالدين محمد بن حسين بن عبدالصمد عاملى، معروف به شيخ بهايى (٩٥٣- ١٠٣٠ ق) در علوم و فنون متعدد استاد و يگانه دوران بوده است. در زمان خود شيخ‌الاسلام اصفهان لقب گرفت. صدر المتألهين، ملا محمد تقى مجلسى، محقق سبزوارى، فاضل جواد، از شاگردان وى بوده‌اند. از او آثار فراوانى در علوم مختلف بر جاى مانده كه از جمله آنهاست: جامع عباسى و حواشى بر قواعد شهيد در فقه، اسطرلاب و تشريح الأفلاك در هيئت، مشرق الشمسين، حبل المتين، شرح دعاء صباح، شرح أربعين حديثاً در حديث و دعا، و الفوائد الصمدية و أسرار البلاغة در ادب.

[٥] شيخ حسين بن عبدالصمد عاملى (٩١٨- ٩٨٤ ق) پدر شيخ بهايى، وى به حارث بن عبداللَّه همدانى، كه از خواص اصحاب امير المؤمنين بوده، نسب مى‌رساند. وى از شاگردان شهيد ثانى و سيد حسن كركى است و استادى محقق و اديب و شاعر بوده است و شاگردان بسيارى به درس وى حاضر مى‌شده‌اند. از آثار اوست: دراية الحديث، الأربعين و شرح القواعد.