موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٩٠ - فصل در تفسير «طه» و بيان كثرت عبادت رسول خدا صلى الله عليه و آله

جمال‌اند و جلال و فانى در صفات و ذات، مع ذلك هيچ‌يك از مراحل عبوديت را غفلت نكنند. حركات ابدان آنها تابع حركات عشقيه روحانيه آنهاست؛ و آن تابع كيفيت ظهور جمال محبوب است. ولى با مثل عايشه جز جواب اقناعى نتوان گفت: يكى از مراتب نازله را بيان فرمود كه همين‌قدر بداند عبادات آن سرور براى اين امور دنيّه نيست.

وَالْحَمْدُللَّه.

فصل در تفسير «طه» و بيان كثرت عبادت رسول خدا صلى الله عليه و آله‌

] رَوى عَلِيُّ بْنُ إبراهيمَ في تَفْسيرهِ، بِإسْنادِهِ عن أَبي جَعْفَرٍ وأَبي عَبْدِاللَّه- عليهما السلام- قالا: «

كان رسول الله إذا صلى قام على أصابع رجليه حتى تورمت؛ فأنزل الله تبارك و تعالى:

طه‌

بلغة طي: يا محمد.

ما أَنْزَلْنا ... [١]» الآيَة.

«على بن ابراهيم در تفسيرش روايت نموده از حضرت باقر و حضرت صادق- عليهما السلام- گفتند:" رسول خدا وقتى نماز مى‌خواند مى‌ايستاد بر انگشت‌هاى دو پاى خود تا ورم كرد؛ پس فرو فرستاد خداى تبارك و تعالى «طه» را. و آن به لغت «طىّ» يعنى: اى محمّد الآيه"» [٢].

[١] تفسير القمّي، ج ٢، ص ٥٨.

[٢] قيام آن حضرت به سرانگشتان كه در اين احاديث است و قيام بر يك پا كه در بعض احاديث ديگر است شايد از احكامى بوده كه مختص به خود آن سرور بوده و شايد از احكام مشتركه بوده و نسخ شده است. واللَّه العالم. منه عفي عنه‌