موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٩ - فصل در ذمّ اتّباع هوى است

فرمايد: وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ‌ [١]. «كيست گمراه‌تر از كسى كه پيروى هواى خود كند بى‌راهنمايى از خدا».

و در كافى شريف سند به حضرت باقر- عليه السلام- رساند: قَالَ:

«قال رسول الله صلى الله عليه و آله: يقول الله عز و جل: وعزتي و جلالي و عظمتي و كبريائي و نوري و علوي و ارتفاع مكاني لا يؤثر عبد هواه على هواي إلا شتت عليه أمره و لبست عليه دنياه و شغلت قلبه بها، ولم أوته منها إلا ما قدرت له. وعزتي و جلالي و عظمتي و نوري و علوي و ارتفاع مكاني لا يؤثر عبد هواي على هواه إلا استحفظته ملائكتي و كفلت السماوات و الأرضين رزقه، وكنت له من وراء تجارة كل تاجر و أتته الدنيا و هي راغمة» [٢].

«پيغمبر- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم- فرمود: خداى عزّ وجلّ مى‌فرمايد:" قسم به عزت و جلال و عظمت و كبريا و علوّ و ارتفاع مكانتم كه اختيار نكند بنده‌اى هواى خودش را بر هواى من، مگر آن‌كه به تفرقه اندازم كارش را و درهم نمايم دنيايش را و مشغول فرمايم به دنيا قلبش را، و حال آن‌كه ندهم به او از آن مگر آنچه مقدر فرمودم براى او. و به عزّت و جلال و عظمت و نور و بزرگى و رفعت مكانتم قسم است كه اختيار نكند بنده هواى مرا بر هواى خود، مگر آن‌كه ملائكه من حفظ كنند او را، و متكفل شوند آسمان‌ها و زمين‌ها روزى او را، و مى‌باشم من از براى او از دنباله تجارت هر تاجر.

(يعنى من براى او تجارت كنم و روزى او رسانم) و بيايد او را دنيا در صورتى كه منقاد و ذليل اوست"». يعنى با آن‌كه قلبش از او منصرف است باز به او اقبال كند، پس خوار و ذليل پيش او باشد.

و اين حديث شريف از محكمات احاديث است كه مضمونش شهادت دهد كه از سرچشمه زلال علم خداى تبارك و تعالى است، گو كه به حسب سند مرمىِّ به ضعف باشد. ما اكنون در صدد شرح آن نيستيم.

[١] القصص (٢٨): ٥٠.

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٣٣٥، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب اتّباع الهوى»، حديث ٢.