موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٧ - فصل سفر پر خطر آخرت و ضرورت زاد و راحله

اين چه عذابى است كه آسمان‌ها و زمين طاقت آن را ندارند و براى تو تهيه شده و باز تنبه ندارى و روز بروز در نسيان و غفلت و خوابت افزوده مى‌شود.

هان، اى دل غافل! از خواب برخيز و مهياى سفر آخرت شو «

فقد نودي فيكم بالرحيل» [١]

. صداى رحيل و بانگ كوچ بلند است. عُمال حضرت عزرائيل در كارند و تو را در هر آن به سوى عالم آخرت سوق مى‌دهند و باز غافل و نادانى.

«اللهم إني أسأ لك التجافي عن دار الغرور، والإنابة إلى دار السرور و الاستعداد للموت قبل حلول الفوت» [٢].

[١] «بانگ كوچ در ميانتان در داده شده است». (نهج البلاغة، ص ٣٢١، خطبة ٢٠٤)

[٢] «بارخدايا، از تو دورى از خائنة فريب و بازگشت به خائنة سرور و از تو آمادگى براى مرگ پيش از گذشت هنگام آن درخواست مى كنم». در «اعمال شب بيست و هفتم ماه رمضان» دعاى فوق با اندكى اختلاف از امام سجاد عليه السلام روايت شده است. (إقبائل الأعمال، ص ٥٢٤؛ المراقبات، ص ٢٥٠؛ كليات مفاتيح الجنان، اعمال شب ٢٧ ماه رمضان)