موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٢ - فصل در بيان ضررهاى اجتماعى غيبت

اين مختصّ از اخبار اين باب؛ در صورتى كه عناوين ديگر نيز به غيبت منطبق مى‌شود و گناهان و مفاسد آنها شامل حال مغتاب مى‌باشد، از قبيل اهانت مؤمن و اذلال و احتقار و استخفاف آن، و تعيير و احصاء عثرات و طعن بر او، كه هر يك براى هلاكت انسان سببى است مستقل. و اخبار وارده در مذمت هر يك از آنها كمرشكن است. و ما از ذكر آنها چشم پوشيديم براى اختصار.

فصل در بيان ضررهاى اجتماعى غيبت‌

چنانچه اين معصيت كبيره و اين موبقه عظيمه از مفسدات ايمان و اخلاق و ظاهر و باطن است و در دنيا و آخرت انسان را منجر به رسوايى و بى‌آبرويى مى‌كند، چنانچه شمّه‌اى از آن را در فصل گذشته شنيدى، همين‌طور اين رذيله مفاسد اجتماعى و نوعى نيز دارد؛ و از اين جهت از بسيارى از معاصى قبح و فسادش افزون مى‌باشد.

يكى از مقاصد بزرگ شرايع و انبياء عظام- سلام اللَّه عليهم- كه علاوه بر آن‌كه خود مقصود مستقل است، وسيله پيشرفت مقاصد بزرگ و دخيل تام در تشكيل مدينه فاضله مى‌باشد، توحيد كلمه و توحيد عقيده است، و اجتماع در مهامّ امور و جلوگيرى از تعديات ظالمانه ارباب تعدى است، كه مستلزم فساد بنى الانسان و خراب مدينه فاضله است. و اين مقصد بزرگ، كه مصلح اجتماعى و فردى است، انجام نگيرد مگر در سايه وحدت نفوس و اتحاد همم و الفت و اخوّت و صداقت قلبى و صفاى باطنى و ظاهرى؛ و افراد جامعه به‌طورى شوند كه نوع بنى آدم تشكيل يك شخص دهند، و جمعيت به منزله يك شخص باشد و افراد به منزله اعضا و اجزاى آن باشد؛ و تمام كوشش‌ها و سعى‌ها حول يك مقصد بزرگ الهى و يك مهم عظيم عقلى، كه صلاح جمعيت و فرد است، چرخ زند. و اگر چنين مودّت و اخوّتى در بين يك نوع يا يك طايفه پيدا شد، غلبه كنند بر تمام طوايف و مللى كه بر اين طريقه نباشند. چنانچه از مراجعه به تواريخ، خصوصاً تاريخ جنگ‌هاى اسلام و فتوحات عظيمه آن، مطلب خوب روشن‌