موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٣ - فصل نشانههاى صاحبان استطالت و ترفع و جاهطلبى و خديعت

هان اى طالبان علوم و كمالات و معارف، از خواب برخيزيد و بدانيد كه حجت خداوند بر شما تمام‌تر است و خداى تعالى از شما بيشتر بازخواست فرمايد، و ميزان اعمال و علوم شما با ميزان ساير بندگان خيلى فرق دارد، و صراط شما باريك‌تر و دقيق‌تر است، و مناقشه در حساب شما بيشتر شود. واى به حال طالب علمى كه علوم در قلب او كدورت و ظلمت آورد؛ چنانچه ما در خود مى‌بينيم كه اگر چند مفهومى‌ناقص و پاره‌اى اصطلاحات بى‌حاصل تحصيل نموديم، از طريق حق بازمانديم و شيطان و نفس بر ما مسلط شدند و ما را از طريق انسانيت و هدايت منصرف كردند، و حجاب بزرگ ما همين مفاهيم بى‌سر و پا شد؛ و چاره [اى‌] نيست جز پناه به ذات مقدّس حق تعالى.

بارالها، ما معترف به تقصير و مقرّ به گناهيم، نه يك قدمى در راه رضاى تو برداشتيم و نه يك عبادتى و اطاعتى از روى اخلاص بجا آورديم، تو خود با لطف عميم و رحمت واسعه با ما رفتار فرما؛ و چنانچه در اين دنيا ستر عيوب ما فرمودى، در آن عالم نيز بفرما كه در آن‌جا نيازمندتريم به ستر و غفران.

و در اين مقام نيز لازم است آن نكته را كه در ذيل فقره اولاى حديث شريف ذكر شد تذكر دهم. و آن آن است كه در ذيل اين فقره حضرت مى‌فرمايد: «

فأعمى الله على هذا خبره و قطع من آثار العلماء أثره»

. خداوند بصيرت و بينايى او را كور فرمايد و آثار او را از دفتر علما محو فرمايد. و اين نيز چه اخبار باشد و چه دعا باشد واقع شدنى است. و انسان بايد خيلى برحذر باشد از اين عَماى بصيرت و كورى باطنى كه سرمنشأ جميع شقاوت‌ها و ظلمت‌ها و سرچشمه تمام بدبختى‌ها همين نابينايى قلب و كورى دل است.

و همچنين محو شدن آثار از آثار علما و از كرامات و عطيّات آنها محروم ماندن، علاوه بر خود حرمان، ننگ و رسواييش در محضر خاصان درگاه حق در روز قيامت بيش از آن است كه به تصور ما درآيد.