موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٩٦ - ختام در بيان آنكه غفلت از حق انتكاس قلب است

ختام در بيان آن‌كه غفلت از حق انتكاس قلب است‌

و از بيانات سابقه معلوم مى‌شود كه اگر نفوس يكسره متوجه به دنيا و تعمير آن باشند و منصرف از حق باشند، گرچه اعتقاد به مبدأ و معاد هم داشته باشند، منكوس هستند. و ميزان در انتكاس قلوب، غفلت از حق و توجه به دنيا و تعمير آن است. و اين اعتقاد يا ايمان نيست، چنانچه پيشتر در شرح بعضى احاديث ذكر شد [١]؛ يا ايمان ناقص ناچيزى است كه منافات با انتكاس قلب ندارد. بلكه كسى كه اظهار ايمان بالغيب و حشر و نشر كند، و خوف از آن نداشته باشد و اين ايمان او را به عمل به اركان نرساند، او را بايد در زمره منافقين به شمار آورد نه مؤمنين. و ممكن است اين‌طور مؤمنين صورى، مثل اهل «طائف»- كه در حديث شريف مَثل براى آن نوع زده است كه گاهى مؤمن‌اند و گاهى منافق- باشند؛ و خداى نخواسته اين ايمان بى‌مغزى كه در مُلك بدن آنها به هيچ وجه حكومت ندارد زائل شود؛ و با نفاق تمام از دنيا منتقل شده جزء منافقين محشور گردند.

و اين يكى از مهمّاتى است كه بايد نفوس ضعيفه ما به آن خيلى اهميت دهند؛ و مراقبت كنند كه آثار ايمان در جميع ظاهر و باطن و سرّ و علن نافذ و جارى باشد، و چنانچه به قلب دعوى ايمان دارند، ظاهر را هم محكوم به حكم آن كنند تا ريشه ايمان در قلب محكم و پابرجا شود و به هيچ عايق و مانعى و تبدل و تغيّرى زائل نشود؛ و اين امانت الهى و قلب طاهر ملكوتى را، كه به فطرت الهى مخمّر بود، بى‌تصرف شيطان و دست خيانت به آن ذات مقدس باز پس دهند. وَالْحَمْدُ للَّه‌أوّلًا وَآخِراً.

[١] ر. ك: صفحه ١٣٧، حديث ششم و ٣٩٧، حديث بيست و دوم.