موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٠ - فصل نشانههاى صاحبان استطالت و ترفع و جاهطلبى و خديعت

آن اين است كه جناب صادق- عليه السلام- در ذيل اين علامات مى‌فرمايد: «

فدق الله من هذا خيشومه و قطع منه حيزومه»

. «بكوبد خدا بينى او را و قطع فرمايد كمرش را». و اين عبارت يا اخبار است و يا دعا؛ در هر صورت به وقوع پيوندد. زيرا كه اگر اخبار باشد، اخبار صادقِ مصدَّق است؛ و اگر دعا باشد، دعاى معصوم و ولىّ اللَّه است و مستجاب خواهد شد. و اين خود كنايه از ذلت و خوارى و رسوايى است، و شايد انسان در دو عالم رسوا و ذليل و خوار گردد. در اين عالم پيش آنان‌كه مى‌خواست آبرومند شود به واسطه خودنمايى و اظهار فضيلت، به عكس آبرويش ريخته و ارزشش كاسته شود و مغلوب و ذليل آنان شود كه مى‌خواست بر آنها تفوق پيدا كند. و در آن عالم در محضر ملائكه مقرّبين و انبياى مرسلين و اولياى معصومين و بندگان صالحين رسوا و خوار و ذليل و بى‌مقدار شود.

پس، واى به حال ما اصحاب مراء و جدال و ارباب هواهاى نفسانيه و خصومات كه چقدر ما مبتلا هستيم به دست اين نفس خبيث بى‌عاطفه كه دست از ما بر نمى‌دارد تا در تمام نشآت و عوالم ما را هلاك كند؛ و هيچ‌گاه در صدد اصلاح آن بر نمى‌آييم و پنبه غفلت در گوش كرده و از خواب سنگين طبيعت برنخيزيم.

خداوندا! تو مصلح عباد و [مالك‌] قلوب هستى، وجود جميع موجودات در يَدِ قدرت توست و قلوب بندگان در تحت نفوذ اراده تامه تو، ما مالك خود و نفع و ضرر و موت و حيات خويشتن نيستيم، تو قلوب مظلمه و دل‌هاى با كدورت ما را به نور افاضه خود روشن فرما؛ و مفاسد ما را به فضل و عنايت خود اصلاح فرما، و دستگيرى از اين ضعفاى بيچاره بنما.

فصل نشانه‌هاى صاحبان استطالت و ترفع و جاه‌طلبى و خديعت‌

] چنانچه در فقره اولى از حديث شريف ذكر شد كه از براى مراء يك مرتبه باطنه و ملكه نفسانيه است و يك مرتبه ظاهره است كه وليده آن است و اين مرتبه ظاهره علامت و نشانه آن مرتبه باطنه است، همين‌طور در اين فقره دوم از فرموده امام- عليه السلام-