موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٠ - فصل بزرگى گناه غيبت و تبعات آن

اللَّه عنه- مى‌فرمايد:" بترس از غيبت، زيرا كه آن از زنا شديدتر است." عرض كرد [م‌]:

" براى چه يا رسول اللَّه؟" فرمود:" براى آن‌كه زانى اگر توبه كرد خداوند مى‌آمرزد او را، ولى غيبت آمرزيده نشود تا آن‌كه صاحبش بيامرزد"».

و در علل و خصال و مجمع البيان و كتاب اخوان به همين مضمون، يا قريب به اين، حديث نموده‌اند [١].

و اگر خداى نخواسته انسان با حقوق مردم از دنيا برود، كارش بسيار مشكل شود.

در حقوق الهى سر و كار با كريم و رحيم مى‌باشد كه در ساحت مقدسش بغض و كينه، عداوت و تشفّى راه ندارد؛ ولى اگر سر و كار با بندگان شد، ممكن است گرفتار كسى شود كه داراى اين‌گونه اخلاق باشد و از انسان بدين زودى‌ها نگذرد يا هيچ وقت از او راضى نشود.

پس، بر انسان لازم است كه مواظب حال خودش خيلى باشد، و اين ملاحظات را بنمايد كه مطلب بسيار خطرناك است و امر بسيار مشكل است.

و احاديث در تشديد امر غيبت بيش از اين است كه در حوصله اين اوراق بگنجد. و ما به ذكر مختصرى از آن قناعت مى‌كنيم.

مِثلُ ما رُويَ عَنِ النَّبِيّ- صلّى اللَّه عليه و آله- أَنَّهُ خَطَبَ يَوْمَاً، فَذَكَرَ الرِّبا وَعَظَّمَ شَأْنُه فَقالَ: «

إن الدرهم يصيبه الرجل من الربا أعظم من ستة و ثلاثين زنية. وإن أربى الربا عرض الرجل المسلم» [٢].

جناب رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- در ضمن خطبه‌اى چنانچه در اين حديث است، ذكر «ربا» را كردند و او را بزرگ شمردند و فرمود [ند] «يك درهم از آن از سى و شش زنا بزرگ‌تر است؛ و از ربا بالاتر آبروى مسلمان است».

ورُويَ عنه- صلّى اللَّه عليه وآله- أَنَّهُ قالَ: «

ما النار في اليبس بأسرع من الغيبة في‌

[١] علل الشرائع، ص ٥٥٧؛ الخصال، ص ٦٢، حديث ٩٠؛ مجمع البيان، ج ٩، ص ٢٠٥؛ مصادقةالإخوان، ص ٤٨، حديث ١.

[٢] تنبيه الخواطر ونزهة النواظر (مجموعه ورّام)، ص ١٢٤ (با كمى تفاوت)؛ المكاسب، ضمن تراث الشيخ الأعظم، ج ١، ص ٣١٦.