اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٣٥ - فصل يكم بر حذر داشتن از دشمنى با اهل بيت
١١٤٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر بندهاى هزار سال، خدا را عبادت كند و سپس چون قوچ، قربانى شود، امّا با بغض به ما اهل بيت، نزد خداوند آيد، خدا عملش را به خودش بر مىگرداند.
١١٤١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند، نفرت دارد از كسى كه از روى سيرى، چيزى بخورد و از كسى كه از طاعت پروردگارش غافل گردد و از كسى كه سنّت پيامبر او را فرو گذارد و از كسى كه پيمان او را بشكند و از كسى كه عترت پيامبر او را دشمن دارد و از كسى كه همسايگانش را بيازارد.
١١٤٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ما را دشمن نمىدارد، مگر كسى كه ناپاكزاده باشد.
١١٤٣. امام على عليه السلام: بدترين كورى، كورى كسى است كه از ديدنِ برترىِ ما كور باشد و بى آن كه از ما نسبت به او خطايى سر زده باشد، در برابرمان به دشمنى برخيزد، جز اينكه [تنها گناه ما اين است كه] ما او را به سوى حقّ فرا خواندهايم و ديگران وى را به سوى فتنه و دنيا و او فتنه و دنيا را برگزيد و پرچم بيزارى و دشمنى در برابر ما بر افراشت.
١١٤٤. امام على عليه السلام: هيچ بندهاى نيست، مگر اين كه براى او چهل پرده كشيده شده است تا چهل گناه كبيره مرتكب شود. چون چهل كبيره مرتكب شد، پردهها از او برداشته شود. پس خداوند به آنها (فرشتگان) وحى مىفرمايد كه: «بندهام را با بالهاى خود بپوشانيد» و فرشتگان با بالهايشان او را مىپوشانند. سپس هيچ كار زشتى نيست، مگر اين كه آن را انجام مىدهد، تا جايى كه به واسطه كردار زشت خود بر مردم فخر مىفروشد. آن گاه فرشتگان مىگويند: پروردگارا! اين بنده تو، هر كار زشتى را مرتكب مىشود و ما از آنچه او مىكند، خجالت مىكشيم.
پس خداوند عز و جل به آنها وحى مىفرمايد كه: «بالهاى خود را از روى او برداريد»