اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٦٧ - ٢/ ٥ نخستين چيزى كه در روز قيامت از آن سؤال مى شود
١٠٤٦. المعجم الأوسط- به نقل از ابو برزه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: « [در روز قيامت]، هيچ بندهاى قدم از جاى خود بر نمىدارد تا اين كه در باره چهار چيز از او سؤال شود: از جسمش كه در چه راهى آن را فرسوده است، از عمرش كه در چه راهى صرف كرده است، از مالَش كه از كجا آورده و در چه راهى خرج كرده است و از دوست داشتن ما خاندان».
گفته شد: اى پيامبر خدا! نشانه دوست داشتن شما چيست؟
ايشان دست خود را بر شانه على عليه السلام زد.
١٠٤٧. تفسير فرات- به نقل از حنان بن سَدير-: پدرم به من گفت: نزد امام صادق عليه السلام بودم. ايشان غذايى در برابرم نهاد كه هرگز غذايى مانند آن را نخورده بودم. پس به من فرمود: «اى سدير! غذاى ما را چگونه يافتى؟».
گفتم: پدر و مادرم فدايت، اى پسر پيامبر خدا! تا كنون چنين غذايى نخوردهام و گمان هم نمىكنم كه ديگر، غذايى مانند آن بخورم. آن گاه چشمانم پر از اشك شد و گريستم.
فرمود: «اى سدير! چرا گريه مىكنى؟».
گفتم: اى پسر پيامبر خدا! آيهاى از كتاب خدا را به ياد آوردم.
فرمود: «كدام آيه؟».
گفتم: اين آيه: «سپس در آن روز از نعمت، بازخواست مىشويد». مىترسم اين غذا جزو همان نعمتى باشد كه خداوند، در باره آن، بازخواست مىكند.
امام عليه السلام خندهاى كرد، به طورى كه دندانهاى عقلش نمايان شد. سپس فرمود: «اى سدير! از تو، نه در باره خوراك لذيذ، سؤال خواهد شد و نه در باره جامه نرم و نه درباره بوى خوش؛ بلكه اينها براى ما آفريده شده و ما براى استفاده از آنها خلق شدهايم و ما بايد در آنها به طاعت خدا عمل كنيم».
گفتم: پدر و مادرم فدايت، اى پسر پيامبر خدا! پس آن نعمت، كدام است؟
فرمود: «دوستى على و عترت او. در روز قيامت، خداوند مىپرسد:" در برابر نعمت دوستى على و عترت او كه آن را به شما عطا كردم، چگونه شكر مرا به جا آورديد؟"».