اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨١٣ - ٣/ ٦ گراميداشت
٩٥٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى مردم! اهل بيت مرا در زمان حياتم و پس از من بزرگ داريد و به آنان احترام گزاريد و برترىشان دهيد.
٩٥٥. امام حسن عليه السلام: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در پى انصار فرستاد و آنان نزدش آمدند. پس به آنان فرمود: «اى جماعت انصار! آيا شما را به چيزى راهنمايى نكنم كه اگر به دامنش چنگ زنيد، پس از آن هرگز گمراه نمىشويد؟».
گفتند: چرا، اى پيامبر خدا!
فرمود: «اين، على است. به دوستى من او را دوست بداريد و به احترام من به او احترام نهيد؛ زيرا جبرئيل، از جانب خداى عز و جل به من دستور داد كه اين مطلب را به شما بگويم».
٩٥٦. الأمالى، صدوق- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر منبر رفت و برايمان سخنرانى كرد و مردم، جمع شدند. فرمود: «... اى مردم! شما [در روز قيامت] گرد آورده خواهيد شد و در باره آن دو گرانسنگ (ثقلين) از شما خواهند پرسيد. پس مواظب باشيد كه پس از من با آن دو، چه مىكنيد. آنان، اهل بيت من اند. هر كه ايشان را آزار دهد، مرا آزار داده و هر كه به ايشان ستم كند، به من ستم كرده است.
هر كه ايشان را خوار دارد، مرا خوار داشته و هر كه ايشان را عزيز شمارد، مرا عزيز شمرده است. هر كه ايشان را گرامى دارد، مرا گرامى داشته و هر كه ايشان را يارى دهد، مرا يارى داده و هر كه ايشان را تنها گذارد، مرا تنها گذاشته است».
٩٥٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: روز قيامت، هيچ امّتى به پيشگاه خدا وارد نمىشود كه نزد او گرامىتر از امّت من باشد و نه هيچ خانوادهاى كه نزد او گرامىتر از خانواده من باشد. هان! پس در باره ايشان از خدا بترسيد.