آيه را تلاوت فرمود: «همانا در آفرينش آسمان‌ها و زمين و آمد و شدِ شب و روز، بى گمان، نشانه‌هايى براى خردمندان است» تا تقريباً يا كاملًا سوره را به پايان بُرد. سپس وضو ساخت و به مصلّاى خود آمد و دو ركعت نماز گزارْد. آن گاه به بسترش باز گشت و آن قدر كه خدا خواست، آرميد. سپس از خواب بيدار شد و همچون گذشته همان كرد.

آن گاه به بسترش باز گشت و خوابيد. سپس بيدار شد و باز همان كارها را كرد. آن گاه به بسترش باز گشت و خوابيد و در پىِ آن، بيدار شد و همان كرد كه پيش‌تر كرده بود.

او هر بار مسواك مى‌كرد و دو ركعت نماز مى‌گزارْد و سپس [در پايان‌]، وتر به جاى مى‌آورد.

٧١٦. امام صادق عليه السلام‌- در ذكر نماز پيامبر صلى الله عليه و آله-: براى پيامبر صلى الله عليه و آله ظرف آبى مى‌آوردند. پس روى آن را مى‌پوشاند و بالاى سر خود مى‌گذاشت و مسواكش را زير بسترش مى‌نهاد و قدرى مى‌آرميد. سپس بيدار مى‌شد و مى‌نشست و در پىِ آن، ديده در آسمان مى‌گردانْد و اين آيات را از [سوره‌] آل عمران، تلاوت مى‌نمود: «همانا در آفرينش آسمان‌ها و زمين و آمد و شدِ شب و روز، بى گمان، نشانه‌هايى براى خردمندان است ...». آن گاه دندان‌هايش را مسواك مى‌زد و وضو مى‌گرفت و به مسجد مى‌رفت و چهار ركعت نماز مى‌گزارْد كه هر ركوعش به قدر قيامش بود و هر سجودش به قدر ركوعش.

ركوع او، آن قدر طول مى‌كشيد كه گفته مى‌شد: كِى قامت راست مى‌كند؟ و سجده‌اش آن قدر طولانى مى‌گشت كه گفته مى‌شد: كِى سر از سجده بر مى‌دارد؟ او سپس به بسترش باز مى‌گشت و قدرى مى‌آرميد. آن گاه بيدار مى‌شد و مى‌نشست و آياتى از سوره آل عمران را قرائت مى‌كرد و ديده در آسمان مى‌گرداند. سپس مسواك مى‌زد و وضو مى‌گرفت و به مسجد مى‌رفت و همانند دفعه قبل، چهار ركعت نماز مى‌گزارد.

آن گاه به بستر بر مى‌گشت و هر مقدار كه خواست خدا بود، مى‌خوابيد. سپس بيدار مى‌شد و مى‌نشست و آيات [سوره‌] آل عمران را تلاوت مى‌كرد و به اطراف آسمان مى‌نگريست. سپس مسواك مى‌زد و وضو مى‌گرفت و به مسجد مى‌رفت و وَتر به جاى مى‌آورْد و دو ركعت نماز مى‌گزارْد و آن گاه براى نماز [صبح‌] بيرون مى‌رفت.