اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٩ - ٢/ ٢ اهل بيت (عليهم السلام)، به سان باب حِطّه
چهره شريفش را به سوى ما گرداند و فرمود: «اى گروه اصحاب من! اهل بيت من در ميان شما، همچون كشتى نوح و باب حطّه در ميان بنى اسرائيل اند. پس از من، به اهل بيت من و امامان رهيافته از ذرّيه من چنگ در زنيد كه هرگز گمراه نشويد».
گفته شد: اى پيامبر خدا! شمار امامانِ پس از تو، چند است؟
فرمود: «دوازده تن از اهل بيت من» يا فرمود: «از عترت من».
١٥٩. امام على عليه السلام: ما باب حطّه هستيم و آن، باب السلام است. هر كه به آن وارد شود، نجات مىيابد و هر كه از آن كنار مانَد، هلاك مىشود.
١٦٠. امام على عليه السلام: هان! علمى كه آدم آن را فرود آورد و هر آنچه پيامبران تا واپسينِ ايشان بدان ترجيح داده مىشوند، در عترت خاتم پيامبران و رسولان قرار دارد. پس به كدام سو، شما را سرگردان كردهاند؟ و به كجا روانيد؟ اى منسوخ شدگان نسل اصحاب كشتى! اين، نمونه آن چيزى است كه در ميان شماست. همان گونه كه نجات يافتگان از ميان آنان [با سوار شدن بر كشتى] نجات يافتند، همين طور كسى از شما نجات پيدا مىكند [كه بر گروه اهل بيت وارد شود]. ذمّه من، گرو [اين گفتهام] است. واى بر كسى كه از اهل بيت روى گرداند. آنان در ميان شما، همچون اصحاب كهف اند و مَثَل آنان، چونان باب حطّه است. آنها دروازه سلامت اند در سخن خداوند متعال: «اى كسانى كه ايمان آورديد! پس همگى به سلامت وارد شويد و گامهاى شيطان را پيروى مكنيد».
١٦١. امام باقر عليه السلام: ما باب حطّه شماييم.