اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١١٥ - فصل دوم ويژگى كسانى كه از اهل بيت نيستند
١٣٥١. امام صادق عليه السلام: از ما نيست- و ارزشى ندارد- كسى كه در شهرى صد هزار نفرى يا بيشتر زندگى كند و در آن شهر، پارساتر از او وجود داشته باشد.
١٣٥٢. امام صادق عليه السلام: از ما نيست كسى كه دنياى خود را به خاطر آخرتش و يا آخرت خود را به خاطر دنيايش رها كند.
١٣٥٣. امام صادق عليه السلام: شيعه ما نيست كسى كه به زبان، دَم از ما زند؛ ولى بر خلاف كردار و رفتار ما عمل كند.
١٣٥٤. الكافى- به نقل از ابو ربيع شامى-: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم. ديدم اتاق، پر از جمعيت است و از خراسانى و شامى تا ديگر نقاط، در آن جا حضور دارند و من جايى براى نشستن نيافتم. امام عليه السلام كه تكيه داده بود، [راست] نشست و آن گاه فرمود: «اى شيعيان خاندان محمّد! بدانيد كه از ما نيست كسى كه در هنگام خشم، خويشتندارى نكند و با همنشين خود، خوش ننشيند و با كسى كه با او خوشخلقى مىكند، خوشخُلق نباشد و با رفيق خود، نيكو رفاقت نكند و براى همسايهاش همسايه خوبى نباشد و نمكِ همنمك خود را پاس ندارد. اى شيعيان خاندان محمّد! تا مىتوانيد، پرهيزگار باشيد. و هيچ نيرو و توانى نيست مگر از سوى خداوند».
١٣٥٥. امام صادق عليه السلام: خداوند- تبارك و تعالى- دوستى و ولايت ما را بر شما واجب و اطاعت از ما را بر شما فرض كرده است. پس آگاه باشيد كه هر كسْ از ماست، بايد به ما اقتدا كند و از جمله صفات ماست: پارسايى، كوشش در عمل، باز گرداندن امانت به نيكوكار و بدكار، به جاى آوردن صله رحم، مهماندارى و گذشت كردن از كسى كه [به ما] بدى كند. هر كه به ما اقتدا نكند، از ما نيست.