اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٨١ - فصل يكم بر حذر داشتن از غلو
من برخاستم و آب گذاشتم. امام عليه السلام رفت كه وضو بگيرد. با خودم گفتم: من در باره او چنين و چنان مىگويم و او به وضوخانه مىرود و وضو مىگيرد! لختى بعد، ايشان بيرون آمد و فرمود: «اى اسماعيل! ساختمان را بيش از طاقتش بالا مبر كه ويران مىشود. ما را مخلوق بدانيد و آن گاه هر چه خواستيد، در باره ما بگوييد».
١٣١٤. مختصر بصائر الدرجات- به نقل از كامل تمّار-: روزى نزد امام صادق عليه السلام بودم. به من فرمود: «اى كامل! براى ما پروردگارى بگذاريد كه به سويش رو كنيم. آن گاه هر چه خواستيد، در باره ما بگوييد».
گفتم: براى شما پروردگارى بگذاريم كه به سويش رو كنيد و آن گاه هر چه خواستيم، در باره شما بگوييم!
امام عليه السلام راست نشست و فرمود: «مثلًا چه خواهيد گفت؟! به خدا سوگند كه از دانش ما، جز الِفى[٢٠٦٣] به شما نرسيده است».
١٣١٥. امام صادق عليه السلام: پشت سر غالىمذهب نماز مخوان، اگر چه به ظاهر، عقيده تو (تشيّع) را داشته باشد. همچنين پشت سر كسى كه [مذهب و عقيدهاش] معلوم نيست و كسى كه آشكارا گناه مىكند، نماز مخوان، اگر چه ميانهرو باشد.
١٣١٦. امام صادق عليه السلام: مواظب باشيد غاليان، جوانانتان را فاسد نكنند؛ زيرا غاليان، بدترينِ خَلق خدايند؛ عظمت خدا را پايين مىآورند و براى بندگان خدا ادّعاى ربوبيّت مىكنند. به خدا سوگند كه غاليان، از يهود و نصارا و مَجوس و مشركان، براى اسلام، بدترند.
١٣١٧. امام رضا عليه السلام: ما خاندان محمّد، گروه ميانه ايم كه تند رونده (غالى)، به ما نمىرسد، و كُند رونده (مُنكر ولايت ما) از ما پيشى نمىگيرد.
[٢٠٦٣]. يعنى: به قدر يك حرف؛ به اندازه اوّلين حرف از مجموع الفبا.