اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٢٣ - ٦/ ١٢ بهشت
كس تو را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كس مرا دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است و هر كس خدا را دشمن بدارد، بر خداوند، سزاوار است كه او را به دوزخ برد.
١١٢٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس ما را در دل دوست بدارد و با دست و زبانش يارىمان رساند، من و او در عليّين خواهيم بود و هر كس ما را در دل دوست بدارد و با زبانش يارىمان رساند، امّا با دست خود، ما را يارى نرساند، در درجه پايينتر آن خواهد بود و هر كس ما را در دل دوست بدارد، امّا دست و زبانش را از ما دريغ كند، در درجه فروتر قرار خواهد گرفت.
١١٢٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشت، سه درجه دارد و دوزخ، سه دَرَك (درجه نزولى يا طبقه زيرين). بالاترين درجه بهشت، براى كسى است كه در دل، ما را دوست بدارد و با زبان و دستش يارىمان كند. در درجه دوم، كسى جاى مىگيرد كه در دل، ما را دوست بدارد و با زبانش يارىمان رساند و در درجه سوم، كسى قرار مىگيرد كه در دل، ما را دوست بدارد.
١١٢٩. امام على عليه السلام: هر كه در دل، ما را دوست بدارد و با زبانش يارىمان رساند و در كنار ما عملًا با دشمنانمان بجنگد، در بهشت با ما همدرجه خواهد بود و هر كه در دل، ما را دوست بدارد و با زبانش يارىمان رساند، ولى در كنار ما با دشمنانمان نجنگد، دو درجه پايينتر از آن قرار خواهد گرفت و هر كه در دل، ما را دوست بدارد، امّا با زبان و دست خود، يارىمان نرساند، او نيز در بهشت خواهد بود.
١١٣٠. نور الأبصار: روايت شده كه امّام زين العابدين عليه السلام بيمار شد. جماعتى از اصحاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به عيادت ايشان آمدند و گفتند: فدايت شويم، اى پسر پيامبر خدا! حالتان چگونه است؟
فرمود: «بحمد اللَّه، خوبم. شما در چه حاليد؟».