اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٧٩ - ٣/ ١ دوستى
٨٩٣. الكافى- به نقل از فضيل-: امام باقر عليه السلام به مردمى كه گرد كعبه طواف مىكردند، نگاه كرد و فرمود: «در زمان جاهليت [هم] اين گونه طواف مىكردند. در حقيقت، مردم مأمورند كه گِرد آن طواف كنند و سپس به سوى ما بيايند و مراتب ولايت و دوستى خود را به اطّلاع ما برسانند و يارى و حمايت خود را به ما اعلام كنند» و آن گاه اين آيه: «دلهاى برخى مردم را به سوى آنان گرايش ده» را قرائت نمود.
٨٩٤. امام باقر عليه السلام: چون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در گذشت، خاندان محمّد صلى الله عليه و آله [از شدّت تأثّر و اندوه]، طولانىترين شب را گذراندند .... در چنان حال و هوايى، ناگهان يكى بر آنان وارد شد كه خودش را نمىديدند؛ امّا سخنش را مىشنيدند. او گفت: درود و رحمت و بركات خدا بر شما اهل بيت باد ...! شماييد آن امانتِ سپرده شده. دوستى شما [بر مردم] واجب است و اطاعت از شما فريضه.
٨٩٥. الكافى- به نقل از اسماعيل بن عبد الخالق-: شنيدم امام صادق عليه السلام به ابو جعفرِ احول مىفرمايد- و من هم مىشنيدم- كه: «به بصره هم رفتى؟».
گفت: آرى.
فرمود: «استقبال مردم از اين قضيّه (امامت و ولايت) را چگونه ديدى؟».
گفت: به خدا سوگند كه شمارِ چنين كسانى، اندك است. كارهايى كردهاند؛ امّا اندك است.
فرمود: «بر تو باد نوجوانان؛ زيرا اين گروه، بيشتر به سوى كارهاى خوب مىشتابند» و سپس فرمود: «مردم بصره در باره اين آيه: «بگو: من به ازاى اين از شما مزدى نمىخواهم، مگر دوستى با خويشاوندان»؟». چه مىگويند.
گفتم: فدايت شوم! آنها مىگويند: اين آيه در باره نزديكان پيامبر خداست.
فرمود: «اشتباه مىكنند. اين آيه در خصوص ما اهل بيت نازل شده است؛ در باره على و فاطمه و حسن و حسين؛ يعنى: اصحاب كسا عليهم السلام».