اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧١١ - فصل سوم مسئوليت عالمان
بلكه مُشتى نادانى و گمراهى از عدّهاى نادان و گمراه به چنگ آورده و دامهايى از فريب و سخن دروغين، بر سر راه مردم گسترانيده است. كتابِ خدا را بر حسب انديشههاى خود، توجيه مىكند و حق (حقيقت) را به هوسهاى خويش متمايل مىگرداند، مردم را از خطرها [ى قيامت]، آسودهخاطر مىگرداند و گناهان بزرگ را كوچك جلوه مىدهد.
مىگويد: «به هنگام رو به رو شدن با شبهات درنگ مىكنم»، حال آن كه در دام آنها گرفتار آمده است و مىگويد: «از بدعتها كناره مىگيرم»، در حالى كه ميان آنها غنوده است.
چهره [اش] چهره انسان است؛ امّا دلش، دل حيوان است. نه راه راست را مىشناسد تا آن را بپويد و نه بيراهه را تا از آن، باز دارد. اين است آن مرده در ميان زندگان.
پس به كجا مىرويد؟! و به كدام سو از حق منحرف مىشويد؟! علامتها برپايند و نشانهها آشكار و منارهها برافراشته اند. پس اين سرگردانى تا چند؟! چرا سرگشته ايد، با آن كه خاندان پيامبرتان- كه زمامداران حق [و حقيقت] اند و نشانههاى دين و زبانهاى راستى اند-، در ميان شمايند؟! پس آنان را همچون قرآن، حرمت نهيد و فرمان بريد و بر [چشمه فيض] ايشان در آييد، چونان اشتران تشنهاى كه بر گِرد آب، هجوم مىبرند.
اى مردم! اين سخن را از خاتم پيامبران صلى الله عليه و آله فرا گيريد كه فرمود: «آن كه از ما مىميرد، به ظاهر مرده است و [در حقيقت] نمرده است، و آن كه از ما پوسيده شود، به ظاهر پوسيده است و [در حقيقت] نپوسيده است. پس چيزى را كه نمىدانيد، نگوييد؛ زيرا بيشترِ حق (حقيقت) در چيزى است كه انكار مىكنيد. و معذور داريد كسى كه شما را بر او حجّتى نيست و آن كس، منم. آيا من در ميان شما ثقل اكبر (قرآن) را به كار نبستم؟! و [همانند پيامبر صلى الله عليه و آله] ثقل اصغر (عترت) را در ميان شما باقى گذاشتم من پرچم ايمان را در ميان شما بر زمين فرو كردم و شما را با مرزهاى حلال و حرام آشنا ساختم و از عدالت خويش، جامه عافيت بر قامت شما پوشاندم و بساط معروف را با گفتار و كردارم در ميان شما گسترانيدم و خويهاى والا را با رفتار و منش خويش به شما نماياندم. پس در آنچه كه بصيرت به ژرفايش نمىرسد و انديشه را بدان راه نيست، رأى وانديشه خود را به كار نزنيد».
٨٤١. امام حسين عليه السلام- در باره امر به معروف و نهى از منكر-: اى مردم! از بدگويى خداوند نسبت به ملّايان يهود پند گيريد كه خداوند، بدين وسيله دوستان خويش را اندرز داده است،