اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٦٣ - ٢/ ٤ آشنايى با همه زبان ها
با آن اسم مرا مىخواندند و تا اين ساعت، هيچ كس از آن آگاهى نداشت.
٥١١. بصائر الدرجات- به نقل از على بن مهزيار، در يادكرد امام هادى عليه السلام-: بر امام عليه السلام وارد شدم و ايشان بدون مقدّمه سخن آغاز كرد و به زبان فارسى با من سخن گفت.
٥١٢. الاختصاص- به نقل از على بن مهزيار-: غلامم را كه از اسلاوها بود، به سوى امام هادى عليه السلام فرستادم. غلام با تعجّب به سوى من باز گشت. به او گفتم: فرزندم! چه شده است؟
گفت: چگونه تعجّب نكنم؟! او چنان به اسلاوى با من سخن مىگفت كه گويى يكى از ماست و من گمان بردم كه ايشان با سخن گفتن به اين زبان مىخواسته است بعضى از غلامان، گفتگوى آنان را نفهمند.
٥١٣. الكافى- به نقل از ابو حمزه نصير، خادم امام عسكرى عليه السلام-: بارها شنيدم كه امام عسكرى عليه السلام با غلامهاى خود به زبانهاى ايشان اعم از تركى، رومى و اسلاوى سخن مىگويد. من شگفتزده شدم و گفتم: اين مرد در مدينه زاده شده است و تا رحلت امام هادى عليه السلام خود را ننموده است و هيچ كس او را نديده است. چگونه چنين چيزى ممكن است؟ با خود، سخن مىگفتم كه ايشان به سوى من آمد و فرمود: «خداوند- تبارك و تعالى- حجّت خود را با همه چيز، از ديگر خلايقش متمايز كرده و آشنايى به زبانهاى گوناگون و نَسَبها و لحظات وفات و رويدادها را بدو بخشيده است و اگر چنين نمىبود، ميان حجّت و كسى كه حجّت براى او تعيين شده است، تفاوتى نبود».