اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤٧ - ٢/ ١ علم كتاب
٤٨٤. امام على عليه السلام- در باره اين آيه: «بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد»-: من هستم كه علم كتاب نزد اوست.
٤٨٥. امام حسين عليه السلام: ما همانهايى هستيم كه علم كتاب و بيان آنچه در آن است، نزد ماست و آنچه نزد ماست، نزد هيچ يك از خلايق نيست؛ زيرا ما، اهل سرّ خداييم.
٤٨٦. المناقب، ابن مغازلى- به نقل از عبد اللَّه بن عطا-: نزد امام باقر عليه السلام نشسته بودم كه پسر عبد اللَّه بن سلام بر ايشان گذشت. گفتم: قربانت گردم! اين پسرِ كسى است كه علمى از كتاب نزد اوست؟
فرمود: «خير؛ بلكه مورد نظر شما، على بن ابى طالب است كه آياتى از كتاب خدا در حقّ او نازل شده است: «آن كس كه نزد او علم كتاب است»».
٤٨٧. امام باقر عليه السلام: مقصود از اين سخن خداى متعال: «بگو: كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد»، ما هستيم. على پس از پيامبر صلى الله عليه و آله، نخستينِ ما و برترين و بهترينِ ماست.
٤٨٨. الكافى- به نقل از عبد الرحمان بن كثير، در باره اين آيه: «كسى كه نزد او دانشى از كتاب بود، گفت: من آن را پيش از آن كه چشم خود را بر هم بزنى، برايت مىآورم»-: امام صادق عليه السلام ميان انگشتان خود را باز كرد و آنها را روى سينهاش نهاد و سپس فرمود: «به خدا سوگند، همه علم كتاب، نزد ماست».