اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٩ - ب- حديث ثقلين، به روايت اهل سنّت
٢٤٢. سنن الدارمى- به نقل از زيد بن ارقم-: روزى پيامبر خدا براى ما به سخنرانى ايستاد و خدا را حمد و ثنا گفت و سپس فرمود: «اى مردم! من هم يك بشرم و زودا كه پيك پروردگارم نزد من آيد و اجابتش كنم. پس در ميان شما دو چيز گرانسنگ بر جاى مىنهم: نخستينِ آنها كتاب خداست كه در آن، راهنمايى و روشنايى است. پس به كتاب خدا چنگ زنيد و آن را از دست مَنَهيد» و به آن، ترغيب و تشويق كرد و آن گاه فرمود: «و ديگرى اهل بيتم. خداى را در باره اهل بيتم به ياد شما مىآورم». اين جمله را سه بار فرمود.
٢٤٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: من در ميان شما، دو چيز گرانسنگ بر جاى مىنهم كه يكى از آن دو، بزرگتر از ديگرى است: كتاب خدا- كه رشتهاى كشيده شده از آسمان به زمين است- و عترتم اهل بيتم. اين دو، هيچ گاه از يكديگر جدا نمىشوند تا آن كه در كنار حوض، بر من وارد شوند.
٢٤٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به زودى، من [به سوى آخرت] فرا خوانده مىشوم و از ميان شما خواهم رفت، در حالى كه دو چيز گرانسنگ در ميانتان بر جاى مىنهم: كتاب خداوند عز و جل و عترتم. كتاب خدا، رشته كشيده از آسمان به زمين است، و عترتم همان اهل بيت من اند. خداوند نكته دان و آگاه، به من خبر داد كه اين دو، هرگز از يكديگر جدا نمىشوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند. پس بنگريد كه پس از من، با آن دو چگونه رفتار مىكنيد.