اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٧ - فصل سوم نهى از نشناختن امامان
- تبارك و تعالى- را بدون حجّت ملاقات مىكند.
١٧٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به غير طاعت خدا بميرد، بدون داشتن هيچ حجّتى از دنيا رفته است و هر كس با دست كشيدن از بيعتى بميرد، در گمراهى مرده است.
١٧٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس بدون داشتن امام بميرد، به مرگ جاهلى مرده است.
١٧٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كه دستى را از اطاعت [خدا] باز دارد، در روز قيامت، خدا را در حالى ملاقات مىكند كه هيچ حجّتى ندارد، و هر كه بميرد و بر گردنش بيعت [امامى] نباشد، به مرگ جاهلى مرده است.
١٧٧. كمال الدين- به نقل از ابان بن ابى عيّاش، راوى سُلَيم بن قيس هلالى-: [سُلَيم] از زبان سلمان و ابو ذر و مقداد، حديثى از پيامبر خدا شنيد كه فرموده: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگى جاهلى مرده است». آن را با جابر و ابن عبّاس در ميان گذاشت. هر دو گفتند: [راويان اين حديث،] راست و درست گفتهاند. ما خود نيز شاهد آن بوديم و آن را از پيامبر خدا شنيديم و سلمان گفت: اى پيامبر خدا! شما فرمودى: «هر كس بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگ جاهلى مرده است». اين امام، كيست؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «از اوصياى من است، اى سلمان! هر يك از افراد امّت من كه بميرد و او را از اوصياى من، امامى كه بشناسدش نباشد، اين [مرگ او] مرگى جاهلى است. اگر او را نشناسد و با او دشمنى كند، مشرك است و اگر او را نشناسد و [لى]