اهل بيت« عليهم السلام» در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - فصل يكم ارزش شناخت اهل بيت
فرمود: «اين كه مردم هر زمان، امامشان را كه فرمانبرى از او واجب است، بشناسند».
١٣٩. الأمالى، طوسى- به نقل از زرعه-: به امام صادق عليه السلام گفتم: پس از شناخت [خدا]، كدام عملها فضيلت بيشترى دارند؟
فرمود: «پس از شناخت، هيچ چيز، همسنگ همين نماز نيست و پس از شناخت و نماز، هيچ چيز، همسنگ با زكات نيست و پس از اينها چيزى با روزه برابر نيست و پس از اينها چيزى همسنگ با حج نيست و آغاز و پايان همه اينها، شناخت ماست».
١٤٠. امام صادق عليه السلام: ماييم كسانى كه خداوند، فرمانبرى از آنها را واجب كرده است. مردم را نرسد، مگر شناختن ما و مردم در نشناختن ما معذور نيستند .... هر كه ما را نشناسد و انكارمان هم نكند، گمراه است تا به هدايتى كه همان وجوب اطاعت از ماست و خداوند بر او واجب نموده، باز گردد و اگر بر گمراهىِ خويش بميرد، خداوند با او هر چه خواهد، مىكند.
١٤١. امام صادق عليه السلام- در باره آيه شريف: «و به هر كس حكمت داده شود، به يقين، خيرى فراوان داده شده است»-: مقصود، فرمانبرى از خدا و شناخت امام است.
١٤٢. امام صادق عليه السلام- در دعايى كه به زراره آموخت-: خدايا! خود را به من بشناسان؛ زيرا اگر تو خود را به من نشناسانى، پيامبرت را نخواهم شناخت. خدايا! پيامبرت را به من بشناسان؛ زيرا اگر پيامبرت را به من نشناسانى، حجّت تو را نخواهم شناخت.
خدايا! حجّت خود را به من بشناسان؛ زيرا اگر حجّت خود را به من نشناسانى، از دينت به كژراهه خواهم افتاد.