موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٦٢ - در بيان آنكه عبادت در جوان تأثير كند

وُلد طاهرينش عليهم السلام كه سراپا تحقق به آيات طيبات الهيه هستند؛ و آنها آيات اللَّه عظمى و قرآن تامّ و تمام هستند. بلكه در تمام عبادات اين معنا مطلوب، و يكى از اسرار بزرگ و عبادات و تكرار آن همين تحقق به حقايق عبادات است، و متصور شدن باطن ذات و قلب است به صورت عبادت. و در حديث است كه «على- عليه السلام- نماز مؤمنين و روزه آنان است» [١].

در بيان آن‌كه عبادت در جوان تأثير كند

و اين تأثر قلبى و تصور باطنى در ايام جوانى بهتر حاصل شود، زيرا كه قلب جوان لطيف و ساده است و صفايش بيشتر است و واردات آن كمتر و تزاحمات و تراكمات در آن كمتر است؛ پس شديد الانفعال و كثيرالقبول است. بلكه هر خُلق زشت و زيبايى در قلب جوان بهتر داخل شود و شديدتر و زودتر از آن متأثر و منفعل گردد. و بسيار اتفاق افتد كه حق يا باطل يا زشت يا زيبا را به مجرد معاشرت با اهل آن بدون دليل و حجت قبول نمايد.

پس، بر جوان‌ها لازم است كه كيفيت معاشرت و مؤانست خود را ملتفت باشند و از معاشر بد اجتناب كنند، گرچه دل آنها محكم به ايمان باشد. بلكه معاشرت با تباهكاران و اهل خُلق و عمل بد براى نوع طبقات ضرر دارد، و هيچكس نبايد از خود مطمئن باشد و به ايمان يا اخلاق و اعمال خود مغرور گردد؛ چنانچه در احاديث شريفه نهى از معاشرت با اهل معاصى شده‌ [٢].

[١] «أنا صَلاةُ المُؤمِنينَ وَصِيامِهِمْ». (أسرار العبادات وحقيقة الصلاة، قاضى سعيد قمّى، ص ٢٣- ٢٤؛ شرح توحيد الصدوق، ج ١، ص ٥٩٨)

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٣٧٤، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب مجالسة أهل المعاصي»؛ وسائل الشيعة، ج ١٦، ص ٢٥٩، «كتاب الأمر بالمعروف و النهي عن المنكر»، «أبواب الأمر و النهي»، «باب تحريم المجالسة لأهل المعاصي».