رجوع مى‌كند. نمى‌دانيم كه اين عملْ صورتِ مردارْ خوردن است. صاحب اين عمل همان‌طور كه چون سگ‌هاى درنده اعراض مردم را دريده و گوشت آنها را خورده، در جهنم نيز صورت ملكوتى اين عمل به او رجوع مى‌كند.

وَفِي رِوايَةٍ أَنَّ رَسُول اللَّه لَمّا رَجَمَ الرَّجُلَ فِي الزِّنا، قالَ رَجُلٌ لِصاحِبِه: هذا اقْعِصَ كَما يُقْعَصُ الْكَلْبُ. فَمَرَّ النَّبِيُّ مَعَهُما بِجيفَةٍ، فَقالَ: «

انهشا منها»

. فَقالا: يَا رَسُولَ اللَّه، نَنْهَشُ جيفَةً؟! فَقالَ: «

ما أصبتما من أخيكما أنتن من هذه» [١].

«رسول خدا [صلّى اللَّه عليه و آله‌] به واسطه زنا مردى را سنگسار فرمود. يكى از حضار به رفيقش گفت:" اين شخص در جايگاه خود كشته شد مثل سگ." پس از آن پيغمبر [صلّى اللَّه عليه و آله‌] با آن دو نفر به مردارى عبور كردند. فرمود به آنها:" با دندان‌هاى خود از گوشت اين مردار بِكَنيد." عرض كردند: يا رسول اللَّه، از گوشت مردار بخوريم؟! فرمود:" آنچه از برادرتان به شما رسيد، گندش بيش از اين است!"».

آرى، رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- به قوّت نور بصيرت و مشاهده مى‌ديد عمل آنها را كه گندش از مردار بيشتر است و صورت آن فضيح‌تر و فظيع‌تر است.

و در روايت ديگر است كه غيبت‌كننده در روز قيامت گوشت خود را مى‌خورد [٢]. و در وسائل از مجالس صدوقِ طائفه- رضوان اللَّه عليه- سند به حضرت امير- عليه السلام- رساند در ضمن مواعظش به نوف البكالى: قَالَ قُلْتُ: زِدْنِي. قَالَ: «

اجتنب الغيبة، فإنها إدام كلاب النار»

. ثُمَّ قَالَ:

«يا نوف، كذب من زعم أ نه ولد من حلال و هو يأكل لحوم الناس بالغيبة ...» [٣]

الحَدِيثَ.

نوف گويد: «گفتم به مولى عليه السلام:" زياده از اين موعظه فرما مرا." فرمود:

" دورى كن از غيبت، زيرا كه آن نان‌خورش سگ‌هاى آتش است." پس از آن فرمود:" اى نوف، دروغ‌گوست كسى كه گمان كند زاييده حلال است و حال آن‌كه گوشت‌هاى مردم‌

[١] المصنّفات الأربعة، كشف الريبة، ص ٣٢.

[٢] الأمالي، صدوق، ص ٤٦٥، مجلس ٨٥، حديث ٢٠؛ المصنّفات الأربعة، كشف الريبة، ص ٣٣.

[٣] الأمالي، صدوق، ص ١٧٤، مجلس ٣٧، حديث ٩؛ وسائل الشيعة، ج ١٢، ص ٢٨٣، «كتاب الحجّ»، «أبواب أحكام العشرة»، باب ١٥٢، حديث ١٦.