موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٧ - فصل بزرگى گناه غيبت و تبعات آن

بميرد قبل از توبه، مرده است در صورتى كه حلال شمرده چيزى را كه خداوند حرام شمرده است». اين هم حال قبل از ورودش به جهنم كه در نزد اهل «موقف» مفتضح و رسواست و در شمار كفار است؛ زيرا كه مستحلِّ محرَّمِ الهى كافر است. و مُغتاب در اثر او مثل اوست، بنابر اين حديث شريف. و حال برزخ او نيز روايت از رسول خدا- صلّى اللَّه عليه و آله- گرديده:

عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلّى اللَّه عليه و آله: «

مررت ليلة أسري بي على قوم يخمشون وجوههم بأظافيرهم. فقلت: يا جبرئيل من هؤلاء؟ قال: هؤلاء الذين يغتابون الناس و يقعون في أعراضهم» [١].

انس بن مالك [گويد]: «رسول خدا- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود: گذشتم در شب معراج به قومى كه روى‌هاى خود را با چنگال خويش خراش مى‌دادند. از جبرئيل پرسيدم: اينها كيان‌اند؟ گفت:" اينها كسانى هستند كه غيبت مردم را مى‌كردند و واقع مى‌شدند در اعراض آنها"».

پس، معلوم شد كه شخص مُغتاب در برزخش رسوا و مفتضح است، و در موقفش پيش اهل آن خجل و شرمسار است، و در جهنم نيز با رسوايى و بى‌آبرويى خواهد به‌سر برد؛ بلكه بعض مراتب آن نيز اسباب رسوايى در اين عالم شود. چنانچه در حديث شريف كافى وارد است:

عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِاللَّهِ- عليه السَّلام- يَقُولُ:

«قال رسول الله صلى الله عليه و آله: يا معشر من أسلم بلسانه و لم يخلص الإيمان إلى قلبه لا تذموا المسلمين و لا تتبعوا عوراتهم فإن من تتبع عوراتهم، تتبع الله عورته؛ ومن تتبع الله عورته؛ يفضحه و لو في بيته» [٢].

حضرت صادق- عليه السلام- از حضرت رسول- صلّى اللَّه عليه و آله- حديث مى‌كند كه فرمود: «اى گروهى كه به زبان اسلام آورديد و ايمان به قلب شما وارد نشده؛

[١] المصنّفات الأربعة، كشف الريبة، ص ٣١.

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٣٥٤، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب من طلب عثرات المؤمنين وعوراتهم»، حديث ٢.