موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٠ - فصل در بيان صورت ملكوتيه عصبيت

غافليم؟ كى به ما اطمينان داده جز شيطان كه كارهاى ما را از امروز به فردا مى‌اندازد.

مى‌خواهد اصحاب و انصار خود را زياد كند و ما را با خُلق خود و در زمره خود و اتباع خود محشور كند. هميشه آن ملعون امور آخرت را در نظر ما سهل و آسان جلوه دهد و ما را با وعده «رحمت خدا» و «شفاعت شافعين» از ياد خدا و اطاعت او غافل كند. ولى افسوس كه اين اشتهاى كاذب است و از دام‌هاى مكر و حيله آن ملعون است.

رحمت خدا الآن به تو احاطه كرده، رحمت صحت و سلامت و حيات و امنيت و هدايت و عقل و فرصت و راهنمايى اصلاح نفس. در هزاران رحمت گوناگون حق تعالى غوطه‌ورى و استفاده از آنها نمى‌كنى و اطاعت شيطان مى‌كنى. اگر از اين رحمت‌ها در اين عالم استفاده نكنى، بدان‌كه در آن عالم نيز بى‌بهره هستى از رحمت‌هاى بى‌تناهى حق و از شفاعت شفيعان نيز محروم مانى.

جلوه شفاعت شافعان در اين عالم هدايت آنهاست، و در آن عالمْ باطنِ هدايتْ شفاعت است. تو از هدايت اگر بى‌بهره شدى، از شفاعت بى‌بهره‌اى؛ و به هر قدر هدايت شدى، شفاعت شوى. شفاعت رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- مثل رحمت حق مطلق است، محل قابل بايد از او استفاده كند. اگر خداى نخواسته شيطان با اين وسايل ايمان را از چنگ تو ربود، ديگر قابليت رحمت و شفاعت نخواهى داشت.

بلى، رحمت حق سرشار است در دو دنيا؛ تو اگر طالب رحمتى، چرا از اين رحمت‌هاى پياپى كه در اين عالم مرحمت فرموده و بذر رحمت‌هاى عوالم ديگر است برخوردار نمى‌شوى. اين همه انبيا و اولياء خدا تو را دعوت كردند به خوان نعمت و مهمان‌خانه الهى، نپذيرفتى و با يك وسوسه خنّاس و القاء شيطانى همه را كنار گذاشتى. محكمات كتاب خدا و متواترات احاديث انبيا و اوليا و ضروريات عقول عقلا و براهين قطعيه حكما را فداى خطرات شيطانى و هواهاى نفسانى كردى. اى واى به حال من و تو از اين غفلت و كورى و كرى و جهالت!