موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٩٨ - حديث بيست و دوم كراهت از مرگ

اين جهت ميل ندارند از محل آبادان معمور به جاى خراب منتقل شوند؛ چنانچه حضرت ابى‌ذرّ- رضى اللَّه عنه- فرمود. و اين نيز از نقص ايمان و نقصان اطمينان است، والّا با ايمان كامل ممكن نيست اشتغال به امور دنيّه دنيويه و غفلت از تعمير آخرت.

بالجمله، اين وحشت‌ها و كراهت و خوف‌ها براى نادرستى اعمال و كج‌رفتارى و مخالفت با مولاست، و الّا اگر مثلًا حساب ما درست بود و خود ما قيام به محاسبه خود كرده [بوديم‌] وحشت از حساب نداشتيم؛ زيرا كه آن‌جا حسابْ عادلانه و مُحاسبْ عادل است، پس ترس ما از حساب از بدحسابى خود ما است و از دغل بودن و دزدى، [نه‌] از محاسبه است.

و در كافى شريف سند به حضرت موسى بن جعفر- عليه السلام- رساند، قَالَ:

«ليس منا من لم يحاسب نفسه في كل يوم، فإن عمل حسنا، استزاده الله؛ وإن عمل سيئا، استغفر الله منه و تاب إليه» [١]

. فرمود: «نيست از ما كسى كه محاسبه نكند نفس خود را در هر روز؛ پس اگر عمل نيكى كرده، از خداى تعالى زيادت طلبد؛ و اگر عمل بدى كرده، طلب مغفرت كند از خداوند از آن و توبه كند به سوى او».

پس اگر حساب خود را كشيدى، در موقف حساب گرفتارى ندارى و از آن باكى براى تو نيست. و همين‌طور ساير مهالك و مواقف آن عالم تابع اعمال اين عالم است.

مثلًا اگر در اين عالم به راه راست نبوت و طريق مستقيم ولايت قدم زده باشى و از جاده ولايت على بن ابى طالب- عليه السلام- اعوجاج پيدا نكرده باشى و لغزش پيدا نكنى، خوفى براى تو در گذشتن از صراط نيست؛ زيرا كه حقيقت صراطْ صورت باطن ولايت است؛ چنانچه در احاديث وارد است كه امير المؤمنين صراط است‌ [٢]. و در حديث ديگر است كه «ماييم صراط مستقيم» [٣]. و در زيارت مباركه جامعه است كه «

أنتم السبيل‌

[١] الكافي، ج ٢، ص ٤٥٣، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب محاسبة العمل»، حديث ٢.

[٢] عن أبي عبداللَّه عليه السلام قالَ: «الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيمُ أَمِيرُ الْمُؤمِنِينَ عليٌّ عليه السلام». (معاني الأخبار، ص ٣٢، حديث ٢ و ٣؛ تفسير القمّي، ج ١، ص ٢٨)

[٣] عَنْ سيّد العابدين عليّ بن الحسين عليه السلام قال: «لَيْسَ بَيْنَ اللَّه وَبَيْنَ حُجَّته حِجَابٌ؛ فَلا للَّه‌دُونَ حُجَّتِهِ سَتْرٌ، نَحْنُ أبْوابُ اللَّه، وَنَحْنُ الصِّراطُ المُسْتَقِيمُ؛ وَنَحْنُ عَيْبَةُ عِلْمِهِ؛ وَنَحْنُ تَراجِمَةُ وَحْيِهِ؛ وَنَحْنُ أرْكَانُ تَوْحيدِهِ؛ وَنَحْنُ مَوضِعُ سِرِّهِ»؛ «امام سجاد عليه السلام فرمود: «بين خدا و حجّت او حجاب نيست، خدا را پرده‌اى غير از حجت نيست، ما أبواب خدا و صراط مستقيم و گنجينه علم او هستيم؛ ترجمان وحى او و اساس توحيد او و جايگاه سرّ او هستيم». (معاني الأخبار، ص ٣٥، حديث ٥)