موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٥٩ - فصل در فضيلت تلاوت قرآن است

فصل در فضيلت تلاوت قرآن است‌

يكى از وصاياى رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- وصيت به تلاوت قرآن است. و فضل تلاوت و حفظ و حمل و تمسك و تعلم و مداومت و مزاولت و تدبر در معانى و اسرار آن بيش از آن است كه به فهم قاصر ما درست آيد. و آنچه از اهل بيت عصمت- عليهم السلام- در خصوص آن وارد شده است در اين اوراق نگنجد؛ و ما به بعض آن قناعت كنيم.

كافى بِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قَالَ: «

القرآن عهد الله إلى خلقه؛ فقد ينبغي للمرء المسلم أن ينظر في عهده و أن يقرأ منه في كل يوم خمسين آية» [١]

. فرمود: «قرآن عهد خداوند است به سوى بندگان؛ همانا سزاوار است كه هر مرد مسلمانى در هر روز به آن عهد نظر كند و از آن پنجاه آيه قرائت كند».

وَ بِإسْنادِهِ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ- عَلَيهِما السَّلام- يَقُولُ: «

آيات القرآن خزائن؛ فكلما فتحت خزانة ينبغي لك أن تنظر فيها» [٢]

. «فرمود حضرت سجّاد- عليه السلام- كه آيات قرآن خزانه‌هايى است؛ پس هر وقت گشوده شد خزينه‌اى، سزاوار است كه نظر كنى در آن».

و ظاهر اين دو حديث آن است كه تدبر در آيات آن و تفكر در معانى آن خوبست بكنند. و تدبر و تفكر در آيات محكمه الهيّه و فهم معارف و حِكَم و توحيد و تفريد از آن نمودن غير از تفسير به رأى است كه منهىٌّ عنه است در مقابل اصحاب رأى و اهواى فاسده، بدون تمسك به اهل بيت وحى كه مختص به مخاطبه كلام الهى هستند؛ چنانچه‌

[١] الكافي، ج ٢، ص ٦٠٩، «كتاب فضل القرآن»، «باب في قراءته»، حديث ١؛ وسائل الشيعة، ج ٦، ص ١٩٨، «كتاب الصلاة»، «أبواب قراءة القرآن»، باب ١٥، حديث ١.

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٦٠٩، «كتاب فضل القرآن»، «باب في قراءته»، حديث ٢؛ وسائل الشيعة، ج ٦، ص ١٩٨، «كتاب الصلاة»، «أبواب قراءة القرآن»، باب ١٥، حديث ٢. (با كمى اختلاف در هر دو منبع)