ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٨٤ - *(باب حق شوهر بر همسر دائمى خود) *

شوهرند) ميباشد، و آيه اخير در سوره مائده آيه چهارم است كه به «الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ‌» آغاز مى‌شود، و محصنات كه در آيه اوّل، ازدواج با آنها حرام شده غير از محصناتى باشند كه در آيه دوّم ازدواج با آنها حلال است و غرض از ذكر خبر در اينجا اين است كه احصان در قرآن باين دو معنى آمده است».

* (باب حقّ شوهر بر همسر دائمى خود)*

٤٥١٣- محمّد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ فرمود: زنى به نزد رسول خدا ٦ آمد و عرض كرد: يا رسول اللَّه حقّ مرد بر زوجه‌اش چيست؟ فرمود: آنكه او را فرمان ببرد و از نافرمانيش بپرهيزد و از مال شوهر (بدون رضاى او) چيزى بفقير ندهد، و نيز بدون اجازه او روزه مستحبّى نگيرد، و او را از كاميابى مانع نشود هر چند بر جهاز شترى سوار باشد، و از خانه‌اش بدون رخصت وى خارج نشود كه اگر بدون اجازه از منزل بيرون رفت فرشتگان آسمان و فرشتگان زمين و فرشتگان غضب و رحمت همگى او را لعنت كنند تا بخانه‌اش باز گردد، زن عرض كرد: اى پيامبر خدا حقّ چه كسى بر مرد افزونتر است؟ فرمود: پدر و مادرش، پرسيد:

چه كسى حقّش بر زن بيشتر است؟ فرمود: شوهرش، زن عرضكرد: همان مقدار كه من‌