ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٥ - *(زناشوئيهائى كه خداوند حلال كرده و آنچه را كه حرام كرده است) *

٤٤٩٣- حمران بن اعين گويد: از امام صادق ٧ پرسيدند: مردى با دخترى نابالغ ازدواج كرد و با او نزديكى كرد و بكارت او را برداشت و او را بپاره نمودن پرده فاصل دو مخرج معيوب كرد؟ فرمود: اگر دختر نه سالش شده بود حكمى بر او نيست و اگر نشده يا كمى به نه سال مانده بوده در هنگام همبسترى او را ناقص ساخته بود پس ويرا تباه كرده و از شوهر كردن محروم ساخته و بر امام وقت است كه ديه آن دختر را از او بستاند، يا اينكه خود همان مرد تا آخر عمر دختر مخارج نفقه او را متكفّل گردد كه در اين صورت نيز چيزى بر ذمّه او نخواهد بود.

٤٤٩٤- و محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ از حكم عزل (كه ريختن نطفه بيرون از رحم زن است) پرسيد: امام ٧ فرمود: نطفه از آن مرد است هر كجا كه خواهد مصرف كند.

شرح: «عزل آنست كه مرد پس از دخول خود را كنار كشيده و نطفه را بيرون از رحم زن بريزد و اين كار را فقهاء نسبت به كنيز جايز مى‌دانند ولى نسبت بزن آزاد اختلاف كرده‌اند، ولى با اذن و اجازه او همه در جواز متّفقند، و بدون إذن وى پاره‌اى حرام و پاره‌اى مكروه دانند».