ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٧ - باب حد ناسزا گفتن به ديگرى

افترا مى‌خورند، و آن شوهر بايد با زوجه‌اش به لعان پردازد، و از يك ديگر مفارقت كنند و ديگر آن زن بر او حلال نخواهد شد، زيرا لعان وقتى است كه شوهر فرزند را نفى كند و بگويد: اين فرزند از من نيست.

شرح: «اين فتواى مؤلّف را ديگران نپذيرفته‌اند و هم عقيده‌اى با او ديده نشده است».

و هر گاه بنده‌اى، آزادى را قذف كند هشتاد تازيانه او را بزنند زيرا اين از حقوق مردم است، (نه حقّ اللَّه) شرح: «اين فتوى مضمون خبريست كه كلينى آن را در كافى از حلبى از امام صادق نقل كرده است».

٥٠٨٠- عبيد بن زراره گويد: شنيدم امام صادق ٧ ميفرمود: اگر مردى را نزد من آرند كه بنده مسلمان زرخريدى را به زنا قذف كرده باشد و ما از او جز خوبى چيزى نديده باشيم همانا او را همان حدّ هشتاد تازيانه بزنم جز يكى.

٥٠٨١- سليمان بن خالد گويد: از امام صادق ٧ پرسيدند عبد مكاتبى بر مرد مسلمانى افترا بست فرمود: هشتاد تازيانه بايد باو زده شود، چه از اقساط مكاتبه چيزى پرداخته باشد يا نه، پرسيدند: اگر زنا كرد در حالى كه مكاتب بود و چيزى از مبلغ نپرداخته بود، حكم چيست؟ فرمود: اين حقّ خداست عزّ و جلّ، پنجاه‌