ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٩ - باب آنچه در زنا موجب تعزير و حدود و رجم و قتل و نفى بلد است

كنند و من تازيانه قذف بخورم.

شرح: «قسمت اوّل اين خبر در كافى و تهذيب در يك جا نقل شده و بخش ديگرش در جاى ديگر، و نيز عبارت متن در بخش اوّل ظاهرا تصحيف شده و بجاى «لا يرجم» «لا يجلد» آمده است و در كافى و تهذيب «لا يرجم» است، و معنى و مفاد حديث اين است كه رجم تنها به بيّنه (يعنى چهار شاهد عادل كه در حين عمل، ايلاج و اخراج را ديده باشند) ثابت مى‌شود، نه به اقرار مرتكب گناه چهار بار، بلكه اقرار موجب حدّ است يعنى صد تازيانه، نه سنگسار.

٤٩٩٢- داود بن أبى يزيد گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه ميفرمود: اصحاب پيغمبر ٦ بسعد بن عباده گفتند: بگو بدانيم اگر همسرت را با مردى در حال مواقعه يافتى چه خواهى كرد؟ سعد گفت: با شمشير او را مى‌كشم، گويد: در اين موقع رسول خدا ٦ بيرون آمد و پرسيد اى سعد گفتگو در چيست؟ سعد گفت: اينان مرا گفتند: اگر مردى را روى شكم همسرت بيابى چه خواهى كرد، من پاسخ داده گفتم او را با شمشير خواهم كشت، حضرت فرمود: اى سعد پس چهار شاهد چه مى‌شود، سعد گفت: يا رسول اللَّه بعد از ديدن با چشم خويش و دانستن خداوند باينكه او مرتكب گناه شده است، شاهد براى چه، فرمود: همين طور است بخدا سوگند، پس از اينكه با چشم خويش ديدى و خداوند ميداند او مرتكب گناه شده است حكم همين است، زيرا خداوند بزرگ براى هر چيز