ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٨ - باب نوادر

سينه اوست، و او بنده‌اى است مطيع و فرمانبر خدا و تصديق‌كننده پيامبرش؛ پرسيدند: چه مى‌شود كه گاهى مؤمن از هر چيز بخيل‌تر و تنگ چشم‌تر مى‌شود؟ فرمود:

زيرا روزى را از راه درست و سالم و حلال بدست مى‌آورد و راه پيدا كردن روزى حلال بسيار كم است، لذا دوست ندارد چيزى را بيهوده از دست بدهد زيرا از سختى بدست آوردنش آگاه است، و اگر سخاوت ورزد جز در محلّ صحيحش خرج نمى‌كند، پرسيدند: چطور مى‌شود كه مؤمن گاهى به همبسترى با همسر خويش بيش از هر چيز حريض مى‌شود؟ فرمود: براى حفظ عفّت خويش از اينكه رغبت بچيزى كه بر وى حرامست پيدا كند و نفس سركش، او را باين سو و آن سو كشاند، و چون بحلال خويش دسترسى دارد از غير آن خود را بى‌نياز مى‌كند، و نيز حضرت فرمود: قدرت و توانائى شخص مؤمن در دل اوست مگر نمى‌بينيد كه بدنش ضعيف و جسمش لاغر با اين حال شب بنماز با خدا مى‌پردازد و روز را روزه مى‌گيرد.

٤٩٢٥- و در روايت سكونى از جابر از امام باقر ٧ آمده كه فرمود:

علىّ بن الحسين عليهما السّلام هنگامى كه موقع وضع حمل زن مى‌شد ميفرمود: همه زنان را از اطاق بيرون كنند تا اوّل كسى كه چشم او بعورت نوزاد مى‌افتد زن نباشد.

شرح: «مراد آنست كه زنهائى كه وجودشان لازم نبود بيرون روند».