اصول فقه نوين - اراکی، محسن - الصفحة ٢١ - بخش دوم قواعد خاصه دلالت لفظى

در مباحث گذشته، به تبيين قواعد عامه دلالت لفظى پرداختيم. اكنون نوبت آن است كه درباره قواعد خاصه دلالت لفظى بحث كنيم.

منظور از قواعد خاصه دلالت لفظى، قواعدى است كه به لفظى مخصوص ارتباط داشته و از عموم و شمول- همچون قواعد مبحث گذشته- برخوردار نيست.

پيش از پرداختن به قواعد خاصه دلالت وضعى لفظى، مناسب است اندكى درباره ملاك اصوليت اين قواعد توضيح دهيم؛ زيرا به دليل تشابهى كه ميان مباحث قواعد خاص دلالت- به دليل اختصاص آنها به لفظ خاص- با مباحث لغوى دلالت وجود دارد، جاى اين سؤال است كه با توجه به اينكه بحث درباره معانى الفاظ، وظيفه علوم ادبى و لغوى است، بحث در علم اصول پيرامون قواعد خاصه دلالت لفظى- كه به نحوى با معانى الفاظ خاص مرتبط مى‌شود- به چه مناسبت انجام مى‌گيرد؟ و به چه دليلى اين دسته از مباحث، از مسائل علوم لغوى و ادبى به شمار نرفته و علوم مذكور به اين مباحث نپرداخته‌اند.